แอมเบาๆ ก่อนกล่าว “กินอาหารก่อนข้าค่อยริน” ยังไม่ทันจบก็เสริมอีกประโยคว่า “คืนนี้มีเหล้ามากพอสำหรับเจ้า”
ได้ยินเช่นนี้เฟิ่งจิ่วก็ยิ้ม ตบมือลงบนโต๊ะ หัวเราะร่าด้วยท่าทางระรื่น “ดี! ท่านพูดแล้วนะ! ไม่เมาไม่กลับ!” ฤทธิ์เหล้าแรงอะไรกัน? ชัดเจนว่าเขายอมให้เธอดื่มไม่ลง คนขี้เหนียวนี่ คืนนี้เธอจะดื่มเหล้าเขาให้เกลี้ยงเลย!
ภายในลานบ้าน ครั้นได้ยินบนสนทนาจากในบ้าน ฮุยหลางกับอิ่งอีแอบมองหน้ากันอย่างแนบเนียน
ได้โอกาสแล้ว!
………………………………………………….
ตอนที่ 468 อาการเมามายที่งดงาม
มิน่านายท่านถึงหยิบเหล้าวิญญาณชั้นเลิศราคาเป็นพันชั่งออกมา ที่แท้ก็รอภูตหมอจังหวะนี้อยู่? แต่นายท่านจะมอมเหล้าภูตหมอจริงหรือ?
สองคนชำเลืองมองเหลิ่งซวงด้านข้าง คิดว่าควรให้นางไปเสียก่อน ไม่อย่างนั้นต่อให้ภูตหมอเมา แต่หากยังมีแม่สาวคนนี้อยู่ นายท่านคิดจะทำอะไรสักหน่อยคงไม่สะดวก!
ดังนั้นฮุยหลางจึงหันไป เอ่ยยิ้มๆ ว่า “เหลิ่งซวง เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ! ตรงนี้พวกข้าเฝ้าไว้ก็ได้”
เหลิ่งซวงเหลือบมองพวกเขา ไม่พูดไม่จา ยังคงยืนเงียบๆ อยู่ในลาน คำพูดในเรือนนางก็ได้ยินเช่นกัน จึงกลัวว่านายท่านอารมณ์ไม่ดีดื่มมากไปจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมา
พวกเขาเห็นนางไม่ใจสักนิด ฮุยหลางส่งสายตาไปทางอิ่งอี ส่วนตัวเองฉีกยิ้มถาม “เหลิ่งซวง เจ้าติดตามอยู่ข้างกายภูตหมอมานานแค่ไหนแล้ว มองออกเลยว่านางเชื่อใจเจ้ามาก! ครั้งก่อนไปแคว้นเหินเวหายังพาเจ้าไปแค่คนเดีย
