านลองดูว่ามีที่ถูกตาต้องใจหรือไม่”
เจ้าตำหนักจ้องนางพลางอดกลั้นความคิดชั่ววูบที่อยากจะบีบนางให้ตายไว้ จากนั้นสะบัดแขนเสื้อเดินออกไป
“คุณชาย…”
แม่นางพวกนั้นเร่งฝีเท้าเดินลงมา ตรงเข้าไปล้อมพวกเขาไว้ เหลิ่งหวาเห็นก็ตะโกนทันที มือชี้ไปที่ฮุยหลาง “เขาเป็นคุณชายใหญ่ เขามีเงิน”
ฮุยหลางฟังน้ำเสียงเย้ายวนของแม่เล้าเสียจนขนลุกชัน ขณะลูบๆ แขนอยู่เห็นนายท่านออกไปแล้วจึงจะตามไป ทว่าถูกเหล่านางโลมสิบกว่าคนที่สวมผ้าแพรบางล้อมไว้ เรือนร่างอวบอิ่มเรียบเนียนบีบเข้ามาหาเขา ลมเย็นที่เย้ายวนใจคนโชยมาแตะจมูก เขารู้สึกเพียงว่าหัวสมองระเบิด ความโกรธพุ่งขึ้นมา ใบหน้าพลันแดงก่ำ
“อย่ามาแตะข้า!”
“ไสหัวออกไป!”
“อย่าเข้ามาใกล้!”
“ออกไป!”
เขาโดนหญิงสาวสิบกว่าคนที่มีสัดส่วนงดงามล้อมไว้ บางคนโอบเอวเขาพลางสัมผัสสะเปะสะปะบนร่าง บางคนกอดคอแล้วโน้มเข้ามาใกล้หน้าเขา บ้างก็จับมือเขากดลงบนส่วนที่อ่อนนุ่ม เขาเพียงรู้สึกว่าร่างกายไม่สบายตัวในทันใด…
“ไสหัวไป!”
เสียงตะโกนเกรี้ยวอย่างโกรธเคืองนี้แฝงด้วยแรงกดดันพลังวิญญาณ พอเปล่งเสียงแรงกดดันก็กระเพื่อมออกไปปานลายน้ำ สะบัดเหล่านางโลมที่เกาะตัวและโอบรอบเอวเขาจนกระเด็นในพริบตา ชั่วเวลานั้นเสียงร้องครวญดังขึ้นโกลาหลภายในหอ
“พวกเจ้า พวกเจ้าคิดจะทำลายความบริสุทธิ์ของข้า!”
ฮุยหลางแทบจะร้องโหยหวนขึ้นมาแล้ว เขาที่ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้ใบหน้าแดงฉานไปหมด ถูกหญิงสาวสิบกว่าคนทั้งกอดทั้
