ร่าก็เตรียมตัวจะจากไป ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเสียงทุ้มต่ำนั้นลอยมาอย่างขุ่นเคือง
“ตอนนี้ข้ายังไม่มีอารมณ์สุนทรีย์”
เธอหดคอมองไปทางอื่นสักพัก เบาเสียงฝีเท้าลงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วเร่งความเร็วคิดจะผ่านข้างกายเขาไป เธอไม่คิดจะตัวติดกับเจ้าคนนี้ตลอดเวลา
ฮุยหลางกับอิ่งอีเห็นนางเดินย่องไปโดยแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน เหมือนไม่คิดจะสนใจนายท่านพวกตน ทั้งสองจึงมองหน้ากัน มุมปากกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเห็นร่างนายท่านพุ่งไปขวางตรงหน้านาง ภูตหมอที่รั้งฝีเท้าไม่ทันจึงชนเข้าไปในอ้อมกอดเขาอย่างจัง เห็นเช่นนี้พวกเขาก็ฉีกยิ้มกว้าง ถอยออกไปอย่างรู้งาน
………………………………………………….
ตอนที่ 458 เจ้าตำหนักยมราชอารมณ์ดี
เฟิ่งจิ่วลูบๆ จมูก แล้วเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง เอ่ยถามพลางยิ้มตาหยีว่า “ท่านเจ้าตำหนักมีธุระอะไรหรือ?”
“ข้ามาตั้งหลายวันแล้ว เจ้ากลับไม่พยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี หรือว่าจะไม่หาเวลาสักวันไปเดินเล่นรอบๆ เป็นเพื่อนข้า?” เขากล่าวเสียงเข้ม แววตาลึกล้ำจ้องมองนาง หากฟังอย่างละเอียดจะได้ยินความไม่พอใจในน้ำเสียง ราวกับสามีขี้บ่นที่ถูกทิ้งให้เฝ้าห้องอันว่างเปล่าเพียงลำพัง
“เหอะๆ คือว่า…”
เห็นนางยิ้มหน้าเจื่อนๆ ดวงตาดำก็หมุนกลอกไปมา คล้ายกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเขาจึงตัดบทคำพูดนาง ขู่บังคับอย่างชั่วร้าย “เจ้าลองกล้าหาข้ออ้างอีกทีสิ”
มุมปากเฟิ่งจิ่วกระตุกเมื่อได้ยินเช่นนี้ มองเขาแวบหนึ่งแล้วยิ้มเอ่ยด้วยดว
