เช่นนั้นด้วย ทำให้คนแก่ลงทุกวันๆ? พลังวรยุทธ์ยังค่อยๆ หายไปด้วย? นั่นทำให้คนอยู่เหมือนตายทั้งเป็นได้อย่างแน่นอน ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหวาดกลัวและตื่นตระหนกถึงขีดสุด วิธีการเช่นนี้ทำให้เขาตายทั้งเป็นได้ยิ่งกว่าฆ่าในดาบเดียวเสียอีก
“แต่ยาที่ทำให้หัวล้านนั่นข้าเป็นคนใส่เอง เดิมทีอยากจะจัดการเขา ทว่านึกถึงคำพูดภูตหมอ เฮ้อ! ข้าจึงไม่ได้ลงมือ” เขาเอ่ยอย่างเสียดายเล็กน้อย กับมู่หรงป๋อคนนั้น หากเปลี่ยนเป็นเขาคงได้จัดการในดาบเดียวจริงๆ แล้ว
กล่าวจบเขาพลันมองไปทางเรือน ถามเสียงเบาว่า “สองวันนี้นายท่านเป็นอะไร อยู่ในห้องไม่ออกมาเลย?”
………………………………………………….
ตอนที่ 454 คิดจะทิ้งข้า?
ได้ยินเช่นนี้อิ่งอีก็มองไปในเรือนแวบหนึ่ง กดเสียงพูดว่า “เดาว่าคงรอภูตหมอเสร็จธุระแล้วนึกถึงเขาเมื่อไหร่ค่อยออกมากระมัง!” นายท่านอารมณ์ไม่ดี พวกเขาที่เป็นข้ารับใช้จึงต้องให้กำลังใจเสียหน่อย
สองวันนี้ฮุยหลางกล้ากระโดดโลดเต้นเสียเริงร่า แต่เขายังไม่กล้าแม้แต่จะยิ้มสักที
“รอภูตหมอคิดถึงเขา?”
ฮุยหลางสีทำหน้าประหลาด บอกว่า “เทียบกับเรื่องนี้ ข้าคิดว่านายท่านไปป้วนเปี้ยนแถวเรือนภูตหมอ เดินไปเดินมาต่อหน้านางเอง ถึงจะพอเข้าเค้าหน่อย”
รอภูตหมอคิดถึงนายท่าน? เหอะ! กล่าวเช่นนี้ไม่น่าฟังเท่าไหร่ เดาว่านายท่านรอไปเรื่อยๆ ภูตหมอก็ลืมเขาแล้ว
อิ่งอีมองเขาแวบหนึ่ง แนะนำว่า “ไม่เช่นนั้นเจ้าก็ลองเข้าไปแนะนำนายท่านสิ?”
“ข้าอีกแล้ว?
