อย่างน้อยอกน้อยใจ หัวใจก็หลอมละลายกลายเป็นผืนน้ำ อ่อนยวบอย่างไม่น่าเชื่อ
เมื่อแววตายิ่งอบอุ่น ยิ่งอ่อนโยนขึ้นทุกที เขาสาวก้าวเดินไปหานาง
ขณะคิดว่านางจะต้องพุ่งเข้าหาอ้อมกอดเขาอย่างระรื่น โอบเอวเขาไว้แน่น และเงยใบหน้าเล็กงามเลิศนั้นขึ้นจับจ้องเขาด้วยดวงตาเจ้าเล่ห์น่าหลงใหล เขาอ้าแขนเล็กน้อยจะเข้าไปรับโดยไม่รู้ตัว
ทว่า ต่อมากลับเห็นองครักษ์นายหนึ่งคุยกับนางเสียงเบา จากนั้นนางก็รีบเร่งเข้าไปในจวนโดยไม่แม้แต่จะพูดหรือใช้สายตามองมาทางเขา ทิ้งเขาไว้ตรงนี้…
ร่างเขานิ่งอยู่ที่เดิม แขนที่ยื่นออกไปยังแข็งทื่ออยู่กลางอากาศเช่นนั้น ความอ่อนโยนบนใบหน้าเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างในเวลานี้ เขายืนอยู่ตรงนั้น เม้มริมฝีปากบางแน่น พลางจ้องประตูใหญ่จวนตระกูลเฟิ่งด้วยแววตาเคร่งขรึม…
………………………………………………….
ตอนที่ 436 ไม่เข้าใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ
ผู้หญิงน่ารังเกียจคนนี้!
ในใจเขามีเปลวไฟไร้นามผุดขึ้นมา รู้ว่าตนเองคิดมากไป ผู้หญิงที่ไม่เข้าใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ คนนี้ จะพุ่งเข้ามาในอ้อมกอดเขาอย่างหน้าระรื่นเพราะเขาช่วยนางระบายอารมณ์ แล้วโอบเอวแหงนหน้ามองเขาในอ้อมแขนได้อย่างไร?
หญิงผู้นี้! นอกจากจะไม่เข้าใจความรู้สึกเขา ยังน่ารังเกียจเช่นนี้อีก!
เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตัวเองถึงถูกใจนาง? ซ้ำยังรีบเดินทางมาไกลหลายพันลี้เพื่อนางเป็นพิเศษ แต่พอมาถึงที่นี่ ตอนแรกที่พบหน้าก็แสร้งทำเป็นไม่รู้จัก ตอนนี้ยังเมินเฉยใส่ ทิ้งเขาไว้ตรง
