่ง ตรงออกไปนอกวัง
ชายวัยกลางคนอึ้งไปสักพักแล้วรีบตามไป ถามว่า “นายท่านจะไปพบคุณหนูใหญ่เฟิ่งที่จวนตระกูลเฟิ่งหรือ? ข้าน้อยล่วงหน้าไปพานางมาให้นายท่านไม่ดีกว่ารึ?”
เนี่ยเถิงที่เดินอยู่เบื้องหน้าไม่หยุดฝีเท้า เอ่ยโดยไม่หันหน้ากลับมา “ไม่จำเป็น ข้าไปเองสนุกกว่า” สิ้นเสียงฝีเท้าก็ชะงัก หันกลับไปมองเขาแวบหนึ่ง “ไม่อนุญาตให้ตามมา”
เห็นเช่นนี้ ชายวัยกลางคนจึงหยุดอยู่ที่เดิม มองนายก้าวยาวเดินออกไปนอกวัง ในใจเป็นห่วงเล็กน้อย จึงยังเอ่ยปากเตือนอย่างอดไม่ได้ว่า “นายท่านระวังคุณหนูใหญ่เฟิ่งด้วย นางเป็นยอดฝีมือด้านการใช้ยานะขอรับ!”
นึกไม่ถึงว่าคำเตือนที่หวังดีของเขา กลับแลกมาด้วยแววตาโกรธเคืองของนายท่าน
ก็ถูกแล้ว คำพูดนี้เป็นการเตือนนายท่านว่าพวกเขาต่างเคยติดกับอยู่ในเงื้อมมือนางอย่างน่าอับอายชัดๆ ไม่ใช่หรือ?
………………………………………………….
ตอนที่ 402 หมายตาผู้หญิงของเขา?
เทียบกับบรรยากาศหนาวเหน็บในพระราชวัง อาหารมื้อเย็นที่จวนตระกูลเฟิ่งกลับอบอุ่นรื่นเริง
เฟิ่งจิ่วกินข้าวเป็นเพื่อนบิดาเสร็จก็ออกไปพร้อมกับกวนสีหลิ่น เมื่อผ่านศาลา เห็นว่าสายลมรำเพยปะทะใบหน้า จึงให้เหลิ่งซวงไปหยิบไหสุราเข้ามา ส่วนตนกับพี่ชายเดินไปนั่งในศาลา เหล่าไป๋กับฉิวฉิวตามเข้ามานอนหมอบอยู่ข้างขาเธอ
“เสี่ยวจิ่ว คนที่รัชทายาทแคว้นเหินเวหาพามามีกำลังแข็งแกร่งนัก ข้ากำลังคิดว่าเจ้าควรต้องไปหลบที่เวิ้งสวนท้อหรือไม่ หากปรากฏตัวในฐานะภูตหมอ คน
