หมาะสมกัน ยื้อไปก็ไม่มีความหมาย”
“ไม่เหมาะสม?”
เขาเงยหน้ามองนางที่มีท่าทีเฉยชาด้วยความตกใจ ยิ้มอย่างขมขื่น “พูดได้ว่าพวกเราเป็นคู่รักที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ทำไมจะไม่เหมาะสม? ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธเพราะข้าจำเจ้าไม่ได้ในคราแรก ข้าก็รู้ว่านั่นเป็นความผิดข้า แต่ชิงเกอ หรือเจ้าจะให้โอกาสข้าอีกสักครั้งไม่ได้เลยรึ?”
ได้ยินคำพูดนี้ เฟิ่งจิ่วยิ้มมองเขาพร้อมส่ายหน้า นัยน์ตาสดใสมีความเฉียบคมที่มองทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง น้ำเสียงผ่อนคลายเปล่งออกจากปากอย่างไม่รีบไม่ร้อน ตรงโจมตีเข้าห้องหัวใจเขาอย่างไร้เยื่อใย
“อันที่จริง ท่านไม่ได้รักเฟิ่งชิงเกอลึกซึ้งเช่นนั้นอย่างที่ท่านคิดภาพไว้ ด้วยความชาญฉลาดของท่าน เชื่อว่าคงสังเกตเห็นนานแล้วว่าตัวข้าที่นั่งอยู่ตรงหน้าแตกต่างจากเฟิ่งชิงเกอที่ท่านคุ้นเคย”
………………………………………
ตอนที่ 290 ดื่มกันเต็มที่?
ฟังคำพูดนี้ มือมู่หรงอี้เซวียนที่ถือถ้วยชาสั่นเทาน้อยๆ หลับตาลงอย่างเชื่องช้าท่ามกลางสายตานาง สีหน้าซีดขาวเล็กน้อย
เห็นทีท่าเช่นนี้ เธอกระตุกมุมปาก บอกว่า “ในเมื่อรู้แล้ว ทำไมถึงแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร? อาจเพราะเฟิ่งชิงเกอคนก่อนรักเทอดทูนท่าน แต่เฟิ่งจิ่วไม่ ท่านเป็นคนแปลกหน้าสำหรับข้า ดังนั้นการหมั้นหมายนี้ข้าต้องยกเลิกแน่”
“เฟิ่งจิ่ว?” เขาเงยหน้ามองนาง
“ถูกต้อง ข้าชื่อเฟิ่งจิ่ว และก็ชื่อเฟิ่งชิงเกอ แต่ไม่ใช่เฟิ่งชิงเกอที่หลงรักท่านอย่างแน่นอน”
ได้ยินเช่นนี้ เขาขยับ
