น้าพวกเขานอกจากความโกรธเคืองแล้ว ยังมีความระมัดระวังและตื่นตระหนก
เฟิ่งจิ่วหันกลับไปมอง เห็นคนที่มาเป็นสี่บุรุษหนึ่งสตรี สวมเสื้อคลุมมีเอกลักษณ์สีขาวเหมือนกันหมด ชายผู้เป็นหัวโจกท่าทางอายุราวยี่สิบ พละกำลังกลับเป็นถึงระดับยอดปรมาจารย์พลังวิญญาณช่วงที่สอง ส่วนสามคนด้านหลังเป็นระดับประมาจารย์พลังวิญญาณขั้นสูงสุด
พลังเทียบกับพวกเจ้าอ้วนแล้วแตกต่างกันชัดเจน มิน่าพอเห็นคนพวกนี้ถึงได้หวาดกลัวเช่นนั้น
ดวงตาที่เรียวยาวและชั่วร้ายของชายผู้เป็นหัวหน้าหรี่ลงครึ่งหนึ่ง เหลือบมองพวกเขาสามคน สายตามองผ่านร่างเฟิ่งจิ่วที่สวมชุดแดง เห็นเนื้อตัวเลอะเทอะสกปรก บนหน้าผากยาทาสีเขียวปนดำ แม้สงสัยว่าเด็กหนุ่มเป็นคนสำนักไหน แต่เห็นว่าพลังไม่เท่าไหร่ จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
………………………………………………….
ตอนที่ 212 กลับกลายเป็นศัตรู!
“ไม่นึกจริงๆ ว่าพวกเราจะได้พบหน้ากันอีกรวดเร็วเช่นนี้!”
ชายผู้นั้นกอดอกมองพวกเขา สายตาพินิจมองร่างเจ้าอ้วนกับเฉินเสวียไห่ไปมา เห็นสีหน้าทั้งสองคนหน้าซีดเผือดเล็กน้อย ความหวาดผวาในดวงตาไม่อาจปกปิดไว้ ก็ผุดรอยยิ้มที่มีเจตนาร้ายออกมาอย่างอดไม่ได้
“ดูท่าพวกเจ้าก็รู้ดีว่าหนีไม่พ้น ก็ใช่ เพราะพวกเจ้าสองคนเป็นแค่ผู้ฝึกตนระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุด จะเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราได้ที่ไหน!”
“ขอแค่พวกเจ้าปล่อยเราไป จะยกของในตัวทั้งหมดให้ก็ได้ และรับประกันว่าจะไม่พูดเรื่องที่นี่ออกไป” เฉินเสวียไห่กล่าวอย่างฝืน
