“วรยุทธ์เขาแข็งแกร่งมากไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงบาดเจ็บได้ขอรับ?” แม้จะพูดอยู่ แต่ยังหยิบเสื้อคลุมที่หัวเตียงมาสวม แล้วเดินตามหลินเหล่าออกไป “ไหนเลยเจ้าจะรู้ว่าหุบเขาพิษเป็นสถานที่เช่นไร? ที่นั่นเต็มไปด้วยสิ่งมีพิษ หนำซ้ำ นายของหุบเขาพิษยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกำเนิดวิญญาณ เซียนผู้แกร่งกล้ารวมกับพิษที่ชำนาญ ต่อให้นายท่านเก่งกาจก็ยากจะเลี่ยงการบาดเจ็บ”
เฟิ่งจิ่วรีบร้อนตามหลินเหล่ามายังเรือนหลัก เรือนของนายท่านเหยียน และนี่ยังเป็นครั้งแรกที่เธอเข้ามา
หลินเหล่าพาเฟิ่งจิ่วเร่งฝีเท้าเดินเข้าห้อง พลางถามด้วยความกังวลใจ “อิ่งอี? นายท่านเป็นยังไงบ้าง? เจ็บตรงไหน? ร้ายแรงหรือไม่?”
นายท่านเหยียนที่นอนอยู่บนเตียงและกำลังเปลือยกายให้อิ่งอีจัดการบาดแผลหันมาด้านข้าง เหลือบเห็นเงาร่างนั้นตามหลินเหล่าเข้ามา จึงดึงผ้าห่มขึ้นไปปิดท่อนล่างไว้ทันที ขณะเดียวกันน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำเยือกเย็นก็แผดเสียงลั่นด้วยความเหนียมอายที่ยากจะสังเกต
“ไสหัวออกไปซะ!”
…………………………
ตอนที่ 192 อยู่เฝ้าค้างคืน!
เฟิ่งจิ่วยังไม่ทันเห็นชัดว่าด้านในเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ก็เห็นสายลมโบกพัดโจมตีมาเสียดื้อๆ ผลักตัวเธอออกไป
ไม่ต้องพูดถึงที่เธอตะลึงงัน แม้แต่อิ่งอีที่ช่วยเขาจัดการบาดแผลและหลินเหล่าที่รีบปรี่มายังชะงัก
“นาย นายท่าน?”
“ให้นางออกไปซะ!” นายท่านเหยียนพูดเสียงเข้ม
อิ่งอีเห็นท่าทาง ถึงจะรีบร้อนเดินออกมา บอกกับเฟิ่งจิ่วที่อึ้งๆ อย
