วก็ทำเป็นเอง” ระหว่างที่พูด สายตาก็มองไปในหอ เห็นด้านในเหมือนจะมีคนอยู่ไม่น้อย
“ด้านในนั้นไว้ปรุงยา คนมาใหม่ล้วนต้องทำงานจิปาถะอยู่นอกเรือน เจ้าก็ไปแยกประเภทสมุนไพรตรงนั้นก่อนเถอะ!” ผู้อาวุโสให้สัญญาณ ก็หันตัวกลับเข้าหอ
หลังเฟิ่งจิ่วมองไปด้านในแวบหนึ่ง ก็เดินมาตรงสมุนไพรด้านนั้น คอยจำแนกประเภทสมุนไพร พลางพินิจมองบริเวณรอบๆ
“เฮ้ เจ้าเข้ามาได้ยังไงเนี่ย?” หนุ่มน้อยข้างกายเอ่ยถามกดเสียงเบา
……………………………
ตอนที่ 182 เหลี่ยมจัดเกินไป!
เฟิ่งจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง มือก็จำแนกสมุนไปลวกๆ เอ่ยว่า “ถูกจับเข้ามา”
“จับเข้ามารึ? หรือว่าเจ้าเป็นนักปรุงยา?” เด็กหนุ่มถามอย่างแปลกใจนิดหน่อย
“ทำไมพูดเช่นนั้นเล่า?” เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว
เด็กหนุ่มมองด้านในแวบหนึ่ง กล่าวเสียงเบาลง “ทุกทีจะมีคนถูกจับเข้ามา แต่พวกที่ถูกจับเข้ามาล้วนเป็นนักปรุงยา โน่น ทั้งหมดอยู่ในหอ พวกเราด้านนอกอย่างมากสุดก็นับเป็นเพียงลูกมือการยา คอยทำงานจิปาถะ”
“หากอยู่ด้านในกันหมดเจ้ารู้ได้เช่นไรว่าอีกฝ่ายล้วนเป็นนักปรุงยา?”
“นั่นเพราะครั้งก่อนมีชายคนหนึ่งเอะอะโวยวายตลอดทาง พวกเราถึงได้รู้น่ะสิ”
“อ้อ” เธอพยักหน้า ไม่ถามอะไรอีก ในใจกำลังครุ่นคิด นายท่านเหยียนสร้างหอโอสถไว้ที่นี่เช่นนี้ ซ้ำยังจับพวกนักปรุงยากลับมาถึงเพียงนั้น คิดจะศึกษาอะไรกันแน่นะ?
อีกด้านหนึ่ง ที่ห้องหนังสือเรือนหลัก
“นายท่าน คนอื่นๆ คอยอยู่ห้องรับรองแล้วขอรับ” ฮุยหลางรายงานด้วยค
