เก็บตัวอยู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่หรือไม่? ใครกันที่ทำหน้าหลานเสียโฉม?”
เฟิ่งจิ่วเงียบลงเนิ่นนาน เอ่ยว่า “ในบ้านตระกูลเฟิ่งมีเฟิ่งชิงเกออีกคนหนึ่งเจ้าค่ะ”
“อะไรนะ?”
ท่านผู้เฒ่าเฟิ่งชะงัก “เจ้าจะบอกว่า ในบ้านมีตัวปลอมอยู่รึ? นี่ นี่เป็นไปไม่ได้กระมัง? พ่อหลาน ลูกชายปู่ไม่ใช่คนโง่เขลา จะมองลูกสาวตัวเองไม่ออกได้อย่างไรเล่า?”
เห็นนางมองมาทางเขา ผู้เฒ่าเฟิ่งจึงร้อนรนโบกบ่ายมือ บอกว่า “ไม่ใช่ว่าปู่ไม่เชื่อหลาน แต่รู้สึกเหลือเชื่อนิดหน่อย เจ้าตัวปลอมนี่ คนอื่นมองไม่ออกไม่เท่าไหร่ แม้แต่คนในบ้านก็ยังดูไม่ออกเลยเลยรึ?”
…………………………
ตอนที่ 126 โกรธเกรี้ยวและทุกข์ใจ!
เธอไม่พูดอะไรมาก แค่บอกว่า “ท่านปู่ ท่านลองกลับไปดูที่บ้านได้ แต่ว่า เรื่องที่หลานอยู่นี่ หวังว่าท่านจะไม่เอ่ยถึงนะเจ้าคะ”
ผู้เฒ่าเฟิ่งได้ยินคำพูดนี้ก็ชะงัก “หลานไม่คิดจะกลับไปกับปู่รึ? หลานกังวลว่าพ่อจะไม่เชื่อ? หรือไม่เชื่อใจปู่?”
เธอส่ายหน้า “หากหลังจากท่านเห็นเฟิ่งชิงเกอคนนั้นในบ้านตระกูลเฟิ่ง และยังคงคิดว่าข้าเป็นหลานสาวท่าน ข้าก็จะกลับไปกับท่านเจ้าค่ะ”
เห็นเช่นนี้ ท่านผู้เฒ่าเฟิ่งก็ลูบเครา นิ่งเงียบอยู่นาน “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ปู่จะลองกลับไปดูก่อน ว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่ หลานวางใจเถอะ ปู่จะมาแน่”
ใบหน้าเขาเวลานี้เคร่งขรึมเป็นที่สุด บนร่างมีท่าทางเช่นผู้นำตระกูล แอบคิดในใจว่า ‘ถ้าในบ้านมีเฟิ่งชิงเกอตัวปลอมอยู่จริง งั้นใครคนนั้น
