เราหรอก เหรอ เขาทุมสุดตัวภก็เพื่อความฝันนี้ ถึงพวกเราจะไมมีความ สามารถพอจะปกป้องเขาจากความไมยุติธรรม ฺแตก็อยาก จะชวยซับน้ำตา ชวยปลอบใจเขา บอกให้ศาสตราจารย์เฉินรู้ วาความจริงแล้วมีคนสนับสนุนเขาอยูเบื้องหลังเงียบๆ!” “พรุงนี้ผมจะไปที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคิงส์คอลเลจ ไปพบเดนเพือทวงความเป็นธรรมใหศาสตราจารยเฉิน!” ‘ผมจะไปดวย!”ผมดวยอีกคน!”การชุมนุมเล็กต ในชวงเย็น คอย กลายเป็นการวางแผนออกศึกไปแลว นักศึกษากลุมนี้มารวมตัวกัน เตรียมบุกโจมตีเรียบร้อยแลวคืนนี้ถูกลิขิตให้เป็นค่ำคืนที่ขมตาไมลง พวกเขาตัดผ้าปู่เตียง เขียนเป็นแบนเนอร์ เขียนขอความ ตัวใหญฯ ลงบนเสื้อผ้า…เตรียมร้องเรียนเป็นคำคืนอันเงียบงัน!เชาวันตอมา ในเวลากอนแปดโมง คนกลุมหนึ่งสวมธงชาติจีน เยืนอยูหน้าทางเข้า โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคิงส์คอลเลจ! คนกลุมนี้ถือแบนเนอร์ เขียนขอความวา ‘ความเป็นธรรม!’ พวกเขาไมไดตองการอะไรมาก แคอยากไดความยุติธรรมเทานัน แตบนโลกนี้ สิ่งที่หาได้ยากที่สุดก็คือความยุติธรรม! คนสีสิบหาสิบคน พวกเขาสวมธงชาติจีนไวบนราง ถ้าพูดใหชัดคือ อ ผาของพวกเขาถูกยอมสีใหดูเหมือนธงแดงคนกลุมนียืนเรียงเป็นระเบียบเรียบรอยอยูนอก โรงพยาบาล สะดุดตามาก! เจ้าหนาทีรักษาความปลอดภัยขวางพวกเขาไว ไมใหเขาไปถึงแมในตางประเทศการชุมนุมประทวงจะ ไมผิดกฎหมายและพบเห็นไดบอยครั้ง แตการกระทำนี้ของพวกเขาดึงดูดความสนใจของทุกคน ได้ในชั่วพริบตา! “ธงชาติจีนไมใชเหรอ’ “พวก
