ยๆ แบบนั้น นึกถึงตรงนี้` ิโชวเหวยเสียงพลันเหงื่อซึมแผนหลัง เขา รูสึก…กลัวทีจะคิด! อยาบอกนะวาเฉินชางเชียวชาญเทคนิคนีแลวหรือ นึกถึงตรงนี้โชวเหวยเสียงมองเฉินชางด้วย ความประหลาดใจปนพรันพรึง หายใจถีรัว! หลังเอาลิ่มเลือดออก การผาตัดในเวลานี้ยังไมเสร็จสิ้น ยังตองใชสายสวนกำจัดลิมเลือดขนาด f3 แยกสอดเขาไปในหลอดเลือดแดงเรเดียลกับหลอดเลือดแดงอัลนา เพราะคนไข้ไมมีทางมีลิ่มเลือดอยูแคที่เดียว ยังมีลิ่มเลือดเกิดขึ้นที่อื่นอีก! นี่ ก็ต้องจัดการให้สะอาดในเวลาเดียวกัน เฉินชางก็ใชนำเกลือผสมเฮพารินลางปลายสายสวน เวลานี้ในทีสุดการผาตัดก็เสร็จสินลง จ้าวหนานยังคงไมฟื้นสติจากความตกตะลึงเมื่อครูนี้! เขาไมเข้าใจจริงๆ เฉินชางสอดสายสวน pvc กับแกนที่ ความเขากันนอยขนาดนันผานผนังหลอดเลือดทีองศา คดเคี้ยวได้อยางไร! ไม่ใชวาเขาไมเข้าใจข้อมูลตามทฤษฎีของเฉินชาง แต่เพราะเข้าใจถึงได้รู้สึกสั่นสะเทือน ประโยคนี้เรียกได้วามีแคคนโงที่ไมกลัว ยิ่งรู้มากก็จะยิ่งรูสึกเคารพ จ้าวหนานในเวลานี้ก็เป็นแบบนี้แเชนกัน การผาตัดที่ซับซ้อนอยางที่เฉินชางพูด ทำไมเมื่ออยู่ใน มือเขาถึงดูงายดายเชนนี้ ตหรือวา…มีทางลัดอะไร เหลียงสยงเขาใจสถานการณมากกวาจาวหนาน ถึงแม จะ ขมวดคิวแนนเชนกันก็ตาม แตพอเขาเห็นเฉินชางผาตัดเสร็จ เสิ้นก็รีบพูด “หัวหนา ฉน ใหผมเก็บงานเถอะ!”ระหวางที่พูด เหลียงสยงก์เย็บแบบไมทิ้งแผลเป็นเชื่อม ตอปากแผลการผาตัดเสร็จสมบูรณ! แตกลับไมมีใค
