รปรบมือ เพราะทุกคนยังคงตกอยู่ในภวังค์การผาตัดเมื่อครูนี้! สาย เสวนอยู่ในมือของเฉินชางราวกับมีชีวิตอยางไร อย่างนั้น เคลื่อนที่ดังใจนึก.ดยอดจริงๆ ส่วนญาติผู้ป่วยที่ดูการผ่าตัดอยูข้างนอกก็ตกตะลึงแล้ว! พวกเขาเบิกตาโตมองเฉินชาง หัวหนาเจ็ เฉินที่ยังหนุมมากเกงกาจกวาผูอาวุโสโชวเหวยเสียงเสียอีก! “เกงมาก!”“จริงดวย เกงกาจมากจริงๆ ศาสตราจารย์เฉินสุดยอด!” “พวกเราตองขอบคุณม เศาสตราจารย์เฉินดีต แล้ว!”อืม คนก็เป็นแบบนีสน เใจแตผลประโยชนสวนตน!ใชชีวิตเป็น!ขอแคคุณรักษาหายได ตอใหคุณเป็นแคผายลม คนอืน เขาก็พร้อมใส่คุณในลูกโป่งเอาไว้เชิดชู! ขณะเดียวกัน หาวชวี่เลี่ยงที่ได้ยินคำพูดของคนกลุมนี้ พลันคิดวานาขันมาก!เหอร ฮุยมองทาทางของคนรอบขาง แลวมองเฉินชางอ ยางตื้นตันใจเล็กน้อย “หัวหนา ผม. ผ่าตัดเสร็จแล้วหรือ” ชายชราก็ไมรู้ จะพูดอะไร แตเห็นทุกคนตื่นเต้นแบบนี้ก็เข้าใจวาเกิดอะไรขึ้น ฉินชางพยักหนา ยังไมทันพู ด เหลียงสยงก็ยิ้มบอก ผู้อาวุโส ผมจะบอกคุณให้นะ การผ่าตัดนี้ประสบความ สำเร็จอยางสูงเลยแหละครับ! หัวหน้าเฉินจัดการให้คุณได้ ยอดเยี่ยมมาก คุณต้องขอบคุณหัวหน้าเฉินเขาดีจ นะครับ!” ถึงแม้เหออุยจะเฉยชากับชีวิต แตเขาก็ไมอยากให้มือ ตัวเองเป็นอะไรไปหายดีได้ยอมดีที่สุด!นำตาแหงความปลืมปีติไหลลงมาทันที่ เฮอ สวรรคเมตตาผมจริงฯ! คุณหมอเฉิน ขอบคุณจริงฯ ครับ ผมชอบ วาดรูป กลับไปผมจะวาดรูปใหคุณ’ ฉินชางยิมบอก “โอเคครับ ผูอาวุโสกลั
