างพลันพูดขึ้น“เหอฮุยคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นปรมาจารย์ระดับพระราชวังด้านภาพวาดน้ำหมึกในตอนนี้ ว่ากันว่าปีที่แล้วภาพเดียวของเขาประมูลได้ราคาหลายล้าน จนถึงสิบกว่าล้านที่ลอนดอน!”“อีกทั้ง ปัจจุบันชายชราคนนี้ผลิตผลงานน้อยลงแล้วบางครั้งวาดได้หนึ่งภาพก็ให้กระทรวงการต่างประเทศส่งให้ผู้นำต่างประเทศในฐานะของขวัญ!”“บอกตามตรง ตอนนี้คนเขาเป็นบุคคลสำคัญระดับชาติ!สมบัติของมณฑลเหอหนาน ไม่แปลกที่จะมีคนทักทายขนาดนี้!”หลังทุกคนได้ยินดังนั้นก็ไม่พูดอะไรอีกเรื่องแบบนี้…ไม่มีอะไรจะพูดจริงๆเฉินชางก็ไม่คิดแล้ว ไม่ว่าใคร เข้าโรงพยาบาลก็เป็นคนไข้ธรรมดาคนหนึ่งความจริงจะทำจุดนี้ให้ได้ย่อมยากมาก…แต่ไหนแต่ไรสายสัมพันธ์คนก็เป็นแนวคิดที่หยั่งรากลึกอยากเปลี่ยนเป็นเรื่องยากเกินไป!หลังกลับมาถึงแผนกผู้ป่วยนอก เวลาก็ล่าช้าไปไม่น้อยเป็นเวลาราวห้าโมงแล้วตอนบ่าย โรงพยาบาลก็ไม่ผ่อนคลาย มีเวลาทำงานสามชั่วโมงครึ่ง ตอนนี้เพิ่งเห็นหมายเลข 45 คาดว่าตรวจเสร็จก็หนึ่งทุ่มกว่าแล้วแต่เฉินชางตรวจอย่างจริงจังมากตอนหกโมงครึ่ง เฉินชางยังคงอยู่ที่แผนกผู้ป่วยนอกแต่เวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งมาจอดที่โรงพยาบาลอันดับสองชายชราอายุราวแปดสิบคนหนึ่งถูก
