คุ้มกันและเข็นเตียงมาถึงโรงพยาบาลโรงพยาบาลอันดับสองก็ทยอยกันมีผู้นำมาไม่น้อยไม่ต้องสงสัยเลยว่าท่านนี้ก็คือจิตกรเหอฮุยปีนี้เหอฮุยอายุแปดสิบกว่าแล้ว เทียบกับความตึงเครียดของทุกคน เขากลับดู…สงบนิ่งนอนอยู่บนเตียง หลับตา ไม่รู้ว่ากำลังสัมผัสอะไร!คนรอบข้างต่างร้อนใจ ตึงเครียด กระสับกระส่ายอย่างยิ่งต่างกำลังปลอบเหอฮุยลูกสาวและหลานของเหอฮุยก็เช่นเดียวกัน!เหมือน…เหอฮุยจะเป็นสมบัติของประเทศจริงๆความจริงการปลอบโยนของพวกเขาเป็นการปลอบตัวพวกเขาเอง เหอฮุยไม่ต้องการการปลอบของพวกเขาแม้แต่น้อยเขาสงบมาก นิ่งมากความจริงความเจ็บป่วยอาจทรมานมาก!แขนสีขาวซีดของเขาบวมเป่ง! ความเจ็บปวดรุนแรงกระตุ้นประสาทของเขาตลอดเวลา ขยายไปทั่วลำแขนเริ่มต้นจากแขนท่อนบนสีของแขนนี้กำลังบอกทุกคน…ถ้ามาไม่ทันเวลาละก็แขนคู่นี้…อาจเป็นอัมพาตแล้ว!อุณหภูมิของแขนลดต่ำมาก เย็นมาก…เหอฮุยอดถอนหายใจไม่ได้เขานอนพลางย้อนรำลึกถึงชีวิตของตัวเองคิดๆ ดู ชีวิตของเขาไม่มีอะไรที่เจิดจรัสลำบากกว่าครึ่งชีวิต ตอนที่อายุเจ็บสิบถึงค่อยมีชื่อเสียงอย่างแท้จริงตลอดเจ็ดสิบปีที่ผ่านมา วิธีทำมาหากินของเขาก็คือการสร้างบ้านให้คุณ สองมือหยาบกร้าน แทบไม่เหมือน
