เรียกได้ว่าไม่เกินจริงเลยสักนิด!
หากเรื่องที่โรงงานดอกไม้ไฟอันหยางใช้เมทานอลแทนเอทานอลหลุดไปถึงสื่อละก็ระดับความร้ายแรงของเรื่องนี้จะบานปลายอย่างยิ่ง
แต่เฉินชางมีฐานะเป็นหมอเขาไม่มีทางสนใจความก้าวหน้าของโรงงานดอกไม้ไฟอันหยางยิ่งไม่มีทางสนใจด้วยว่าอนาคตและเส้นทางภายภาคหน้าของพวกผู้บริหารจะเป็นอย่างไร
สิ่งที่เขาห่วงใยคือความปลอดภัยของผู้ป่วยพนักงานสี่สิบกว่าคนนั้นสถานการณ์ของพวกเขามีแต่จะย่ำแย่ขึ้นทุกวัน
เมทานอลในร่างกายก่อให้เกิดการสะสมตัวของกรดฟอร์มิกจะต้องส่งผลเสียต่อร่างกายมนุษย์อย่างมากแน่นอน
ถึงขั้นเกิดความเสียหายบางอย่างที่ไม่อาจเลี่ยงได้!
โชคดีที่เฉินชางสังเกตเห็นค่อนข้างเร็วพูดอีกอย่างคือ…คนส่วนใหญ่ปรากฏอาการเล็กๆ น้อยๆ แล้วแต่ว่า…เนื่องจากความอ่อนไหวต่อโรคของร่างกายมนุษย์เราไม่เท่ากันทำให้เกิดผลลัพธ์ต่างกันไปสถานการณ์ของหวังชิวหลิงค่อนข้างพิเศษสูญเสียการมองเห็นเป็นอย่างแรกสินะ
พอคิดมาถึงตรงนี้เฉินชางกังวลกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง!
เฉินชางนึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมา!
เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นที่โรงงานดอกไม้ไฟอันหยางแห่งเดียวเท่านั้นหรือ
เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาอดกังวลไม่ได้
หลังจากได้รับสายจากเฉินชางขงเสียงหมิงเงียบไปสำหรับสังคมในปัจจุบันเรื่องแบบนี้บานปลายเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด
มือที่จับมือถืออยู่ของขงเสียงหมิงเกร็งจนปรากฏเส้นเลือดปูดขึ้นมาเล็กน้อยเวลานี้ความโมโหภายในใจสูงขึ้นเรื่อยๆ!
เขาค