ถึงอารมณ์โกรธเกรี้ยวบางอย่างที่พวยพุ่งอยู่ในใจ
คนน่ารังเกียจพวกนี้ไม่เห็นค่าของชีวิตคนงานเลย!
เขาสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งระงับความโกรธของตนลง
บุคลากรรอบข้างสังเกตเห็นว่าสีหน้าเฉินชางถมึงทึงและเย็นชาขึ้นมาในชั่วพริบตา!
พวกเขาไม่เห็นเฉินชางโมโหขนาดนี้มานานมากแล้ว
แต่ครั้งนี้เฉินชางค่อนข้างโมโหจริงๆ แบบนี้มันตั้งใจทำผิดกฎหมายแล้ว
ถึงขั้นทำลายสุขภาพของคนอื่นด้วย
แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ยังเป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้นทุกอย่างจำเป็นต้องให้ผลตรวจสอบออกมาก่อนยืนยันว่าผู้ป่วยถูกพิษเมทานอลหรือไม่
คิดมาถึงตรงนี้เฉินชางก็ไม่พูดอีกว่ากันตามจริงหากเป็นอาการที่เกิดจากพิษเมทานอลจริงๆล่ะก็…
ผลลัพธ์ที่ตามมาว่ากันยากจริงๆจะช่วยได้หรือไม่ก็ยังไม่แน่ใจนัก
เนื่องจากนี่คือความเสียหายที่ไม่อาจเลี่ยงได้เฉินชางไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นความจริงเลยเขาหวังให้ตนเข้าใจผิดไปเอง
น่าเสียดาย…
ผู้ป่วยไม่มีโรคประจำตัวใดๆเลยในที่สุดฉินหยาลี่ก็วิ่งเข้ามาในห้องสังเกตอาการอย่างเร่งร้อนถือผลการตรวจสอบที่พิมพ์ออกมาไว้
“ศาสตราจารย์เฉินคะ ผลทดสอบเมทานอลเป็นลบค่ะ!”
พอได้ยินประโยคนี้!
เฉินชางโล่งใจทันทีถึงขั้นรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก
แต่ว่า…
เขากลับมาขมวดคิ้วอีกครั้งหากไม่ใช่พิษเมทานอลแล้วคืออะไรล่ะเฉินชางหลับตาลงเริ่มใคร่ครวญอย่างจริงจัง
นี่คือความซับซ้อนทางการแพทย์
สิ่งที่คุณต้องทำไม่ใช่แค่ทำความเข้าใจโรคภัยยังคงต้องเข้าใจต้นตอของโร
