ู่ครู่หนึ่ง
ผ่านไปไม่นาน ขงเสียงหมิงปรบมือร้องว่า “เยี่ยม!” กระจ่างในทันใด!
“ใช่แล้ว! ทำไมผมถึงไม่รู้ตัวกันนะ! พวกเขามาที่เมืองอันหยางเพื่อก่อตั้งโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาต คนที่ตั้งใจมาหาไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นเฉินชาง! พวกเราเล่นบทคนใจยักษ์ไปก็ไม่เหมาะ เพราะพวกเราไม่มีกำลังพอจะสู้ได้! แต่เฉินชางมี! พวกเราเล่นบทคนซื่อตามน้ำไปด้วยให้พวกเขาเห็นความจริงใจของพวกเรา ส่วนบทคนใจยักษ์ของเฉินชาง ก็จะทำให้ได้เห็นถึงความจริงใจของพวกเขา ยอดเยี่ยม! ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว!”
คุยมาถึงตรงนี้ ฉินเสียวยวนอดทอดถอนใจไม่ได้ “เฉินชางคนนี้ร้ายกาจจริงๆ”
“เหล่าฉิน คุณได้เขยดีคนหนึ่งเลยนะ ถ้าผมมีลูกสาวสักคน ไม่ว่ายังไงก็จะแย่งกับคุณสักตั้ง! ฮ่าๆ…”
ฉินเสียวยวนก็หัวเราะฮ่าๆ เช่นกัน ไม่ได้ถือสาเลย! บทสนทนาระหว่างทั้งสองทำให้นายกเทศมนตรีเมืองอันหยางไม่กล้าสอดปากขัดเลย! นายกเทศมนตรีเมืองอันหยางผู้ทรงเกียรติ แต่ในบทสนทนาครั้งนี้ยังมีสถานะไม่สูงเท่าฉินเสียวยวนเลยด้วยซ้ำ เป็นเรื่องที่… ช่วยไม่ได้จริงๆ นายกเทศมนตรีวางตัวต่ำต้อย คอยหัวเราะประสมโรง!
บทสนทนาที่คุยกับฉินเสียวยวน ทำให้ขงเสียงหมิงตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแล้ว ดึงดันจะลากตัวไปดื่มด้วยกันสักหน่อยให้ได้ ได้ดื่มเหล้ากับผู้นำมณฑลตงหยาง เรื่องดีแบบนี้ใครบ้างจะไม่อยากไป! ด้วยเหตุนี้ ทั้งกลุ่มจึงออกไปท่องราตรีทั้งที่สวมสูทอยู่ กินบาร์บีคิว สั่งเบียร์มาหลาย
