ลัง ชนขวดดื่ม! แม้จะเป็นวันที่หนาวมากแต่ก็ไม่ถือสา! กลับได้รสชาติไปอีกแบบ
หลังจากพวกบาร์ทรานฟิลด์กลับถึงโรงแรม แต่ละคนพรั่งพรูคำพูดออกมา
“พูดตามตรงนะ การเยี่ยมชมโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลวันนี้ ทำให้ผมได้เปิดโลกจริงๆ ทางนี้พัฒนาไปเร็วมาก เท่าที่ได้เห็นเมืองนี้มา อาจจะมีโอกาสก่อตั้งโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตได้จริงๆ อันที่จริงพวกคุณสังเกตกันไหม เมืองอันหยางใช่ว่าจะไม่มีข้อดีเลย ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ!”
“ข้อดีของพวกเขาเด่นชัดมาก เป็นศูนย์กลางการคมนาคม!”
“ที่นี่มีสนามบินนานาชาติหนึ่งแห่ง มีรถไฟที่เชื่อมต่อมณฑลต่างๆ ทั่วประเทศ มีรถไฟฟ้าความเร็วสูง… เอาจริงๆ ผมคิดว่าที่นี่เยี่ยมไปเลย!”
แต่บาร์ทรานฟิลด์ขมวดคิ้ว “พวกคุณว่าทำไมวันนี้ศาสตราจารย์เฉินถึงไม่มาพบพวกเรา”
หลังจากทั้งกลุ่มฟังจบก็ผงะไปเล็กน้อย!
“บางที ศาสตราจารย์เฉินอาจจะไม่ได้อยากจัดตั้งโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตงั้นเหรอ” คาร์เมน ฮามิลล์ อดกล่าวไม่ได้ ทุกคนได้ยินก็ตะลึงงัน เหตุผลนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้! อย่างไรก็ตาม ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่เฉินชางจะไม่ยินดีเปิดเผยเทคโนโลยีสำคัญในการซ่อมแซมไขสันหลังสู่ภายนอก
“ถ้าเกิดศาสตราจารย์เฉินไม่ยอมให้ความร่วมมือจริงๆ ควรทำยังไงล่ะ”
ทุกคนเริ่มหนักใจขึ้นมาอีกครั้ง อันที่จริงตอนนี้พวกเขามั่นใจขึ้นเรื่อยๆ แล้วว่าเฉินชางผ่าตัดซ่อมแซมไขสันหลังได้ ต่างเริ่มขบคิดหาเหตุผลที่วันนี้เฉิน
