ชางไม่มาพบพวกเขา
บาร์ทรานฟิลด์พลันเอ่ยขึ้นมา “บางที… ศาสตราจารย์เฉินอาจจะอยากเห็นความจริงใจของพวกเรา! พวกเราเอาแต่คิดอยู่ตลอดว่าพวกเราเป็นฝ่ายเลือกศาสตราจารย์เฉิน แต่พวกคุณเคยคิดบ้างไหมว่า อันที่จริง… อันที่จริงศาสตราจารย์ก็กำลังประเมินพวกเราอยู่เหมือนกัน! เพราะวิธีการที่เขามี ทำให้มีโอกาสจัดตั้งโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตอย่างสมบูรณ์ไม่ใช่เหรอ การร่วมมือคือต่างฝ่ายต่างช่วยเหลือกัน ผมคิดว่าบางทีพวกเราก็ควรลดความถือตัวลงบ้าง เพิ่มความจริงใจในการขอร่วมงาน ถึงอย่างไร… เป้าหมายของพวกเราก็ทำเพื่อผู้ป่วย ผมเชื่อว่าศาสตราจารย์เฉินต้องพิจารณาอย่างจริงจังแน่!”
ฟูจิวาระ ซาอิ พยักหน้า “ใช่ครับ แต่ไหนแต่ไรมา ศาสตราจารย์เฉินไม่ใช่คนใจแคบอยู่แล้ว! พวกคุณก็เห็นเทคนิคหัวใจไม่หยุดเต้นแล้ว รวมถึงเทคนิคผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงหลัก ศาสตราจารย์เฉินสอนให้สมาคม AATS แทบจะหมดเปลือกเลย!”
ทันทีที่ทุกคนได้ยิน พลันตัดสินใจได้แล้ว! นับจากวันพรุ่งนี้ไป จะยอมถ่อมตัวไปพบเฉินชาง ขอความสำเร็จจงมาเยือน!
ช่วงเช้าวันต่อมา พวกเขามาที่โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลตงหยางอีกครั้ง! ฉินเสียวยวนโทรแจ้งเฉินชาง ผลคือเขาบอกว่าจะมาตอนเที่ยง! เรื่องนี้ทำให้ฉินเสียวยวนและพวกขงเสียงหมิงกระอักกระอ่วน กลัวว่าพวกบาร์ทรานฟิลด์จะโมโหจนกระทืบเท้าสะบัดก้นจากไป!
แต่ทว่า! ฉากต่อจากนั้นทำให้พวกเขาตะลึงตาค้าง! บาร์ทรานฟิลด์พาทีมไปที่ศ