หักที่อาการรุนแรงมากเคสหนึ่ง ผมต้องไปเดี๋ยวนี้เลย”
หลังจากฉินเยว่ได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “คุณไปยังไง ให้ฉันไปส่งไหม”
เฉินชางส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกไม่ทัน ผมติดต่อเฮลิคอปเตอร์ของโรงพยาบาลตงตาสาขาหนึ่งแล้วกัน จะได้ประหยัดเวลา”
ฉินเยว่พยักหน้า “งั้นคุณระวังตัวด้วยนะคะ เรื่องที่บ้านฉันจัดการเอง! ต้องเตรียมอะไรไหมคะ”
เฉินชางส่ายหน้า ลูบศีรษะของฉินเยว่อย่างอบอุ่นพร้อมยิ้มพูด “ต้องการให้คุณอยู่สบายๆ ขอบคุณครับภรรยา!” หลังจากพูดจบเฉินชางก็เดินออกไป ก่อนไปเขาโทรหาอูฮุยกับหวังเซียน
“ไปเมืองหลวงกับผมหน่อย! มีการผ่าตัดไขสันหลัง”
อูฮุยพยักหน้า ตอนนี้เขาเป็นโสด ฉลองตรุษจีนกับพ่อแม่ หลังจากรับสายก็มองพ่อแม่อย่างรู้สึกผิดแวบหนึ่ง “พ่อแม่ ศาสตราจารย์เฉิน… มีผ่าตัดเคสหนึ่ง ต้องไปเมืองหลวง…”
พ่อของอูฮุยได้ยินก็รีบพูดว่า “รีบไปเถอะ อย่าให้ศาสตราจารย์เฉินรอนาน ที่ลูกมีวันนี้ได้ก็เพราะศาสตราจารย์เฉิน ลูกต้องรู้จักสำนึกคุณ!”
พ่อของอูฮุยคิดว่าเขาไปช่วย อูฮุยรีบพูดว่า “พ่อครับ ศาสตราจารย์เฉินจะพาผมไปเรียนครับ”
พ่อของอูฮุยได้ยินแบบนี้ก็รีบพูดว่า “เจ้าหมอนี่ยังไม่ไปอีก เฮ้อ… ลูกนะลูก ผ่านไปครึ่งชีวิตเพิ่งได้เจอผู้มีพระคุณคนนี้ ลูกต้องรักษาไว้ให้ดี!”
ฝั่งหวังเซียนที่เพิ่งโดนลูกฉี่ใส่ก็รีบลุกขึ้น “ภรรยา! มีฮีโร่คนหนึ่งรอผมไปช่วย คุณช่วยดูลูกก่อนนะครับ!” พูดจบก็บอกลาพ่อแม่ก่อนจะเดินออกไป!
ส่วนเฉินชางก็โทรหาเ
