ี่ชั่วโมงนี้คนที่ได้มาอาจจะสู้เราไม่ได้ด้วยซ้ำ เร่งรีบผ่าตัดดีกว่า ไม่แน่ว่าความเสียหายของเส้นประสาทอาจไม่ร้ายแรงและอาจยังไม่เน่าตาย!”
ชวีจินกัวจากโรงพยาบาลอันดับสามเมืองหลวงมองฟิล์ม พลันพูดเหมือนคิดอะไรอยู่ “การผ่าตัดเคสนี้ยากสุดๆ!” คนอื่นๆ ต่างหันหลังกลับไปมองชวีจินกัว “มีอะไรแทรกหรือเปล่าครับ”
ชวีจินกัวส่ายหน้า “จากสถานการณ์ของคนไข้ ผมคิดว่าเรามองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย!” ทุกคนอึ้งไป เห็นเพียงว่าชวีจินกัวชี้ฟิล์มพร้อมพูดว่า “พวกคุณลองดู เนื้อเยื่ออ่อนปกติไม่ใช่สีนี้หรอกนะ ตรงนี้เห็นได้ชัดว่ามีสาเหตุมาจากการบาดเจ็บที่ไขสันหลัง… ถูกตัดขาด การฟื้นฟูและการฟื้นตัวของเส้นประสาทโดยพื้นฐานแล้วรักษาให้หายขาดไม่ได้ ผมคิดว่าโอกาสที่คนไข้จะอัมพาตครึ่งล่างค่อนข้างสูง!”
ชวีจินกัวไม่ได้จะทำลายความกระตือรือร้นของทุกคน แต่สถานการณ์ของคนไข้อันตรายมากจริงๆ ชวีจินกัวพูดอีกว่า “เจรจากับญาติคนไข้ก่อน หลังจากเจรจาเสร็จเราติดต่อหัวหน้าเซวียเจิงเรินและหยางหมิง ดูว่าไขสันหลังมีความเป็นไปได้ที่จะฟื้นตัวหรือไม่”
อูี่หยงกังได้ยินคำพูดของชวีจินกัวก็พยักหน้า “ตกลง ผมจะไปคุยกับญาติคนไข้”
ตอนนี้ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเคมีมาถึงที่โรงพยาบาลแล้ว หลังจากเห็นอูี่หยงกังก็รีบวิ่งเข้ามาหา “หัวหน้า เป็นอย่างไรบ้าง คนไข้… รอดไหม”
อูี่หยงกังมองผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเคมีแวบหนึ่ง อดถอนหายใจไม่ได้ “สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อน พูดอ
