ังขึ้นกะทันหันจะต้องเป็นปฏิกิริยาเคมีอย่างแน่นอนครั้งนี้สถานการณ์ดูเหมือนจะอันตรายกว่าจากนั้นป้ายขนาดใหญ่ตกลงมาจากข้างบนไม่รู้ว่าตกลงมาจากหน้าต่างชั้นอะไรกระแทกกับร่างของเหล่าอู๋อย่างแรง หัวหน้าทีมเห็นฉากนี้สีหน้าเปลี่ยนไปทันทีน้ำตานองพุ่งเข้าไปหาเหล่าอู๋ “ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! รีบโทร 120!” เสียงของหัวหน้าทีมดังมากส่วนหลิ่วจื่อเหมือนตกใจกับฉากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้จนนิ่งงันอยู่กับที่!
“เหล่าอู๋เป็นอะไรหรือเปล่าไอ้บ้าอย่ามาหลอกกันนะ!” หลิ่วจื่อกลั้นน้ำตาไม่อยู่เขารีบวิ่งเข้าไปผลักป้ายที่ตกใส่เหล่าอู๋ออก แต่ตอนนี้หลิ่วจื่อไม่กล้าขยับตัวเหล่าอู๋เลยเพราะกลัวว่าจะเผลอทำให้กระดูกสันหลังของเหล่าอู๋บาดเจ็บซ้ำสอง อย่าลืมว่าอาการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังแบบนี้อันตรายที่สุดไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนย้ายหรืออื่นๆล้วนเป็นเรื่องยากมากจะต้องเคลื่อนย้ายทั้งร่างกายพร้อมกันเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้บาดเจ็บซ้ำสอง!
“เหล่าอู๋ฟื้นสิได้ยินผมไหม” หลิ่วจื่อถอดหมวกนิรภัยของเหล่าอู๋ออกเผยให้เห็นใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของเหล่าอู๋ ตอนนี้เองหัวหน้าทีมและเจ้าหน้าที่หลายคนวิ่งเข้ามาทุกคนหยิบเปลหามออกมากัดฟันวางเหล่าอู๋ไว้บนนั้นแล้วเคลื่อนย้ายไปยังที่ปลอดภัยแต่กลับไม่กล้าขยับ! และตอนนี้เจ้าหน้าที่สถาบันวิจัยเคมีก็ตื่นตระหนกมากพวกเขายังไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ชายใส่แว่นรีบเก็บโน้ตบุ๊กจากนั้นวิ่งไปหาหน่วยดับเพลิง เขาอ้
