ป ฉันรู้สึกว่าพวกคุณเป็นคนดีมาก ไม่รังเกียจฉันเหมือนคนอื่น หมอหลัว ฉันมีเงินนะคะ…”
หลัวโจวได้ยินแบบนี้ก็ไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าที่คุณป้าพูดว่าไม่รังเกียจเธอหมายความว่าอย่างไร เพราะบนใบหน้าของเธอมีปานที่กินพื้นที่ไปครึ่งหน้า ก็มีแค่พวกหมอที่ผ่านโลกมามากที่จะรับได้
สถานการณ์ของคุณป้าทางโรงพยาบาลก็ตรวจสอบมาอย่างชัดเจนแล้ว เธอชื่อว่าจ้าวชิวจวี บ้านเกิดอยู่ที่ชุมชนแห่งหนึ่งบนเขาในมณฑลเหอหนาน สามีออกมาทำงานจากนั้นก็ไม่กลับบ้านอีกเลย ลูกเสียชีวิตเพราะอาการป่วย หลังจากพ่อแม่เสียชีวิตก็อยู่ในหมู่บ้านเพียงลำพัง ตามเพื่อนในหมู่บ้านมาเป็นแม่บ้านและทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
เธอเห็นว่ากำลังจะตรุษจีนแล้ว ใครจะอยากให้แม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กอยู่ที่บ้าน ทุกคนต่างให้พวกเขากลับบ้าน หลังจากจ้าวชิวจวีเก็บของเสร็จ จู่ๆ ก็ค้นพบว่า… เธอไม่มีบ้านแล้ว
ตรุษจีน… ยังจะมีอะไรให้ฉลอง
หลัวโจวสงสารจ้าวชิวจวีจึงยอม “งั้น… คุณอยู่ไปก่อน แต่ถ้าคนไข้มา คุณต้องยกเตียงให้นะ”
จ้าวชิวจวีได้ยินแบบนี้ก็รีบพยักหน้า นี่ก็วันที่ยี่สิบเก้าแล้ว
จ้าวชิวจวีเองก็เป็นคนซื่อ หลังจากอาการดีขึ้นก็ช่วยทำความสะอาดชั้นสองของแผนกฉุกเฉิน ทำให้งานทำความสะอาดช่วงตรุษจีนเบาลง จ้าวชิวจวีไม่กลัวสกปรก ไม่กลัวเหนื่อย ยื่นมือเข้ามาช่วยเอง ก่อนวันตรุษจีนจ้าวชิวจวียิ่งทำตัวมีประโยชน์ยิ่งกว่าผู้ชายเสียอีก ช่วงบ่ายช่วยติดกลอนคู่หน้าประตู ช่วยแขวนคำอวยพร จ้
