หลังจากเฉินชางกลับมาที่อันหยาง เขาไปเยี่ยมผู้อาวุโสฝางผู้อาวุโสฝางดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ยังพักในห้องผู้ป่วยเฝ้าระวังพิเศษ ในห้องมีไม้ใบเขียวเพิ่มขึ้นหลายกระถางมีปลาน้อยเพิ่มขึ้นอีกหลายตัว ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านมากขึ้นหลายเท่าฝางยงหลินมีความสุขมากที่เฉินชางกลับมาผู้อาวุโสฝางเคยกล่าวประโยคหนึ่งกับเฉินชาง เขาจำได้ขึ้นใจเขากล่าวไว้ว่า บางครั้ง นายไม่จำเป็นต้องเลือกทางที่ถูกต้องที่สุดหรอก เพราะถูกกับผิดวัดกันตรงไหนล่ะหลายปีมานี้ ผมถูกชักจูงความคิดจากความเห็นหรือคำแนะนำบางอย่างมาโดยตลอดกลายเป็นทัศนคติสามมุมของพวกเราในปัจจุบันจนกระทั่งวันหนึ่ง จู่ๆ ผมก็พบว่า สิ่งที่ผมยืนหยัดและเชื่อมั่นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องเสมอไป แต่อาจจะเป็นสิ่งที่ควรเป็นเท่านั้นถูกต้อง!โลกก็เป็นแบบนี้ ไม่มีถูกผิดแน่ชัด มีแค่ควรทำหรือไม่ควรทำแต่เรื่องควรทำหรือไม่ควรทำนี้ ไม่ใช่ข้อจำกัดของโลกแน่นอน….ชีวิตของกัวเสวี่ยมีจุดเปลี่ยนอยู่สามครั้ง ด้วยเหตุนี้เธอจำเป็นต้องเลือกเส้นทางที่ต่างกันสามทางกว่าจะมาถึงจุดเดียวกับในวันนี้ เธอทำหลายเรื่องราวที่เธอสมควรทำเพื่อตัวเองแล้วรวมถึงวันนี้ด้วย แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะไม่เห็นด้วยกับเธอเธอ
