รู้ไหม ทุกคนปรับตัวได้ง่ายมาก แต่คนที่ปรับตัวยากที่สุดดันเป็นนาย”“ขอแค่นายปรับตัวได้ ทุกคนก็ปรับตามได้ทั้งนั้น”“ต่อไปนี้ ฉันจะเรียกนายว่าผู้อำนวยการเฉิน นายเรียกฉันว่าเหล่าเฉินได้ แต่ห้ามเรียกฉันว่าหัวหน้าและห้ามเรียกฉันว่าอาจารย์เฉิน ในศูนย์นี้ มีแค่ผู้อำนวยการเฉินเท่านั้น!”หลังพูดจบ เฉินปิ่งเซิงตบไหล่เฉินชางเบาๆเฉินชางก็ตะลึงงันกับคำพูดของเฉินปิ่งเซิงเช่นกันเขาใคร่ครวญเงียบๆ อยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ปล่อยวางได้สำหรับตนแล้ว เฉินปิ่งเซิงคือตัวตนที่เปรียบเสมือนลูกพี่ใหญ่คนหนึ่ง จนกระทั่งวันนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงแต่ก็อย่างที่เขาพูดมา ตนมีนิสัยอ่อนไหวกับวันเวลาเก่าๆ เขายังคงกระดากปากกับเพื่อนร่วมงานเก่าเหล่านี้แต่เหล่าเฉินหวังดี!เขาเป็นแกนนำได้!เฉินปิ่งเซิงรู้ดีว่าขอเพียงตนเป็นแกนนำเรียกเฉินชางว่าผู้อำนวยการเฉิน ทุกคนถึงจะเอาเยี่ยงอย่างทุกคนเข้าวัยกลางคนกันแล้ว เรื่องแค่นี้จะมองไม่ออกกันอีกหรือดูเหมือนเฉินปิ่งเซิงจะพูดไปโดยไม่เจตนา แต่กลับช่วยคลายความอึดอัดใจของเฉินชางได้มากทีเดียวแต่ไรมาชีวิตก็เป็นแบบนี้!บางคนเป็นผู้อาวุโสของคุณ แต่คอยช่วยสนับสนุนการทำงานของคุณเงียบๆในขณะเดียวกัน บางคนก็ถือตัวว