เป็นไข้ไม่ได้สติคิดได้ดังนี้เสี่ยวหนานก็หวาดกลัวมาก
“คุณลุงเฉินขอร้องได้โปรดช่วยน้องชายผมด้วย”
“ผมผิดไปแล้วหลังจากนี้ผมไม่กล้าให้เขากินของมั่วซั่วแล้ว!”
“ช่วยเสี่ยวเปยด้วยเถอะครับ!”
พูดจบก็ลูบแขนที่ร้อนลวกของน้องชายอย่างระมัดระวัง “เสี่ยวเปยนายตื่นขึ้นมาเถอะหลังจากนี้มีของกินอะไรพี่ให้นายหมดไม่แย่งนายกินแล้วพี่จะเอาของอร่อยให้นายนายตื่นขึ้นมาเถอะนะ!”
“หลังจากนี้พี่ไม่รังแกนายแล้วโอเคไหม…แล้วก็จะไม่แย่งของเล่นนายด้วย…”
มองเสี่ยวหนานที่รู้ความพ่อแม่ของเด็กก็ถอนหายใจอย่างจนใจแล้วมองเฉินชาง “คุณหมอเฉิน…เสี่ยวเปยเขา…”
เฉินชางให้จางหยวนวัดอุณหภูมิได้ 38.6 องศาเซลเซียส!
อุณหภูมินี้ไม่ใช่เรื่องดีจริงๆแต่ก็ยังไม่แน่นอนเสมอไปว่าจะเป็นภาวะมีแบคทีเรียในกระแสเลือดและภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียอาจจะเป็นการตอบสนองของภูมิคุ้มกันของร่างกายจนทำให้มีไข้ก็เป็นได้
“ให้สารบำรุงก่อนแล้วกันหยอดสารละลายกลูโคส 5% กับน้ำเกลือเข้าหลอดเลือดดำ”
ตอนนี้เฉินชางไม่ได้รีบรักษาด้วยยาปฏิชีวนะถ้าเป็นแค่อาการอาหารเป็นพิษจากเชื้อซาลโมเนลลาชนิดทำให้กระเพาะและลำไส้อักเสบการใช้ยาปฏิชีวนะกลับเป็นตัวเลือกที่ผิดเพราะการใช้ยาปฏิชีวนะเปลี่ยนแปลงระยะของโรคไม่ได้แต่จะทำให้เกิดแบคทีเรียดื้อยาในลำไส้ได้ง่าย
ระว่างเวลาขับแบคทีเรียออกไปตอนนี้คนไข้ผ่านการคลื่นไส้อาเจียนแล้วท้องเสียขับถ่ายหลายครั้งสารอิเล็กโทรไลต์ปั
