มอบอุ่นที่ได้รับความไววางใจอย่างแท้จริง คนกลุ่มนี้! โง่เกินไปแล้วไหม ตัวเองยังไม่ได้คุยเรื่องสวัสดิการกับพวกเขาเลยนะ เงินเดือนก็ยังไม่ได้พูดถึงด้วยซ้ำ พวกคุณลาออกแบบนี้ไม่กลัว… ผมนึกเสียใจภายหลังเหรอ?
เฉินชางสูดหายใจลึกพร้อมกับเดินไปข้างหน้า เขาจะบอกทุกคน! พวกคุณเชื่อมั่นในตัวผม ผมก็จะไม่ทำให้พวกคุณผิดหวัง
หลายคนเห็นเฉินชางเดินไปยังกลุ่มคนเหล่านั้นก็รีบตะโกนบอก “สหาย! คุณอย่าเข้าไป คนเขาประชุมกันอยู่นะ!”
แต่เฉินชางแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ชายวัยกลางคนที่ด้านหลังพลันขมวดคิ้วถามขึ้นมา “พวกคุณคิดว่าคนคนนั้นหน้าคุ้นๆ ไหม?”
หลายคนได้ยินก็พลันนึกออกขึ้นมา ในเวลานี้เฉินชางเดินไปข้างหน้า หลังคนเกือบห้าร้อยคนเห็นเฉินชางก็ตาเป็นประกายทันที
“ศาสตราจารย์เฉินมาแล้ว!”
“ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!”
จางมู่เห็นเฉินชางมาก็ยิ้มบอก “คุณกลับมาแล้ว!”
เฉินชางยิ้มขึ้น “นี่ก็คือเซอร์ไพรส์ที่คุณเตรียมไว้ให้ผมเหรอ?”
จางมู่ยิ้มส่ายหน้า “เปล่า นี่คือเซอร์ไพรส์ที่ทุกคนเตรียมไว้ให้คุณ จริงไหม?”
คนเกือบห้าร้อยคนหัวเราะขึ้นมาเสียงดัง “จริง!”
จางมู่มองเฉินชาง “เซอร์ไพรส์ไหมครับ?”
เฉินชางแสบจมูก น้ำตาไหลลงมาอดหันตัวไปเช็ดไม่ได้ มารดาเถอะ! ไม่ไหลให้เร็วหรือช้ากว่านี้กันนะ ขึ้นเวทีร้องไห้ต่อหน้าคนนับร้อยน่าขายหน้าเกินไปแล้ว
เห็นน้ำตาตื้นตันของเฉินชาง ทุกคนในที่นั้นก็ดีใจขึ้นมาทันที บรรยากาศโศกเศร้าหายไปแล้ว กลับเป็นการหัวเราะหย
