ถ้าไททานีสจำ ไม่ชัดละก็จอห์นที่อยู่ด้านหลังก็มีสีหน้าซับซ้อนอยู่บ้างถึงอย่างไร…ก่อนหน้านั้นไททานีสก็ชักชวนเฉินชางแบบนี้ตอนนี้เล่า…ประโยคเหล่านี้ถูกเฉินชางย้อนใส่แล้วอีกทั้ง!ยังพูดไม่ไว้หน้ายิ่งกว่าอีก…ตอนนั้นไททานีสยังตัดสินใจแบ่งให้เฉินชางตามการอุทิศตน แต่ตอนนี้…เฉินชางร้องขอให้แบ่งความคืบหน้าการวิจัย ทว่าแค่พิสูจน์ว่าไททานีสไม่ได้ผิดพลาดเท่านั้นประวัติศาสตร์หนอ!มักจะซ้ำ รอยจนน่าตกใจแถมยังคล้ายคลึงกันถึงขั้นคลุมเครือยิ่งถ้าการเข้าร่วมตอนนั้นไททานีสเต็มใจให้เฉินชางอย่างยุติธรรม เฉินชางก็ไม่ถือสาจะแบ่งความสำ เร็จให้ฝ่ายตรงข้ามสักหน่อยแต่เป็นผู้ใหญ่นี่นะ!ก็ต้องตามล้างตามเช็ดสิ่งที่ตัวเองก่อไว้เฉินชางก็ไม่ใช่คนใจบุญที่โง่แต่มีเงิน ต่อให้จิตใจดีก็ไม่จำ เป็นต้องจิตใจดีถึงขั้นนั้นตอนนี้ไททานีสปรับอารมณ์ได้ดีมาก ตอนได้ยินเฉินชางพูดเรื่องเหล่านี้ เขาพลันตาลุกวาวนักวิจัยต่างมีเป้าหมายคือจำ เป็นต้องประสบความสำ เร็จเมื่อประสบความสำ เร็จแล้วจะยังขาดเงินหรือถ้าพิสูจน์ตัวเองจนได้รับรางวัลจริงๆ ไหนเลยต้องเห็นแก่หน้านายทุนอัปลักษณ์เหล่านั้นเขานึกไม่ถึงว่าเฉินชางจะเชิญตัวเองเข้าร่วมอย่างไม่ถือสาความแค้นเก่าก่อนบอกตามตรง ทำถึงจุดนี้ได้ ไททานีสก็ขอบคุณเฉินชางไม่จบไม่สิ้นแล้วเขายกปากยิ้มหยันตัวเอง “ขอบคุณครับศาสตราจารย์เฉิน!”“ผมเต็มใจ!”จอห์นกำลังจะพูด แต่ไททานีสพูดทันที “จอห์น เชื่อผมไม่พลาดหรอก!”“ถ้า
