การประชุมนี้ราวกับตลาดอย่างไรอย่างนั้น ทุกคนสามารถพูดคุยแลกเปลี่ยนระหว่างกันได้ จัดหลายพื้นที่ให้ทุกคนพูดคุยกัน และมีสถานที่สำหรับจัดการประมูลแบบเปิด
การประชุมแบบนี้มักจะจัดขึ้นเป็นช่วงๆ แต่จัดยิ่งใหญ่แบบนี้น้อยมาก วันนี้ความจริงต้องขอบคุณเฉินชาง ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ต่างจากงานธรรมดา หลังบรูซจากบริษัทกูเกิลมาถึงงานแล้ว เชิญเฉินชางไปที่ห้องส่วนตัว เขาก็เริ่มพูดคุยรายละเอียด
“ศาสตราจารย์เฉิน ในที่สุดก็มีโอกาสพบหน้า” วอลเตอร์จับมือเฉินชางอย่างกระตือรือร้น เฉินชางยิ้มเล็กน้อย “ช่วงนี้ผมยุ่งมาก ขอโทษจริงๆ ครับ” หลังพูดคุยกันหนึ่งรอบ ทุกคนก็นับว่าคุ้นเคยกันบ้างแล้ว
บรูซเองก็ไม่อ้อมค้อม แต่ถามตามตรง “ไม่ทราบว่าศาสตราจารย์คิดอย่างไรกับเรื่องการเป็นที่ปรึกษาทางเทคนิคของพวกเราบ้างครับ”
พวกเขาเคยคุยโทรศัพท์กันแล้ว เคยเสนอความร่วมมือเฉพาะกับเฉินชางมาก่อน แต่เฉินชางไม่มีเวลาพิจารณาโดยละเอียดมาตลอด เฉินชางยิ้มพูดอย่างตรงไปตรงมา “ความจริงผมโน้มเอียงไปที่การขายเทคนิคนี้มากกว่าครับ! แน่นอนว่าผมให้คำแนะนำพวกคุณฟรีๆ ได้ครับ!”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง บรูซกับวอลเตอร์มองหน้าสบตากัน ไม่ค่อยเข้าใจนัก ถึงแม้ไม่ใช้หุ้นของบริษัทกูเกิลแต่ก็เป็นเครือสายตรงมูลค่าไม่น้อยเลย นอกจากจะขายให้ที่อื่นไม่ได้ภายในสองสามปีก็ไม่ได้มีข้อจำกัดอะไรมากอีก ความจริงเฉินชางไม่ได้สนใจหุ้นบริษัทของพวกเขา เทียบกับหุ้นจำนวนเล็กน้อยพวกนั้
