ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ศาสตราจารย์เฉิน บริษัทพวกเราต้องการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่แต่… ถ้าไม่เหมาะกับกลยุทธ์การพัฒนาของพวกเรา พวกเราก็ไม่ต้องการครับ”
เฉินชางยิ้มน้อยๆ “สินค้านี้ของผมเหมาะที่จะขายให้พวกคุณที่สุดครับ แน่นอนว่าผมแนะนำการทำงานโดยละเอียดของอุปกรณ์กำหนดพิกัดรหัสรุ่นใหม่ได้ แล้วพวกคุณค่อยตัดสินใจ!”
พูดจบเฉินชางก็เริ่มการแนะนำของตัวเอง เขาเล่าอย่างตั้งใจมาก กระทั่งปรับปรุงแผนและเพิ่มแนวคิดของเทคโนโลยีกล้องจุลทรรศน์ภาพเสมือนลงไป หลังเฉินชางพูดจบ บรูซก็พลันหายใจถี่กระชั้น เขาเริ่มต้นจากการเป็นผู้ผลิตเครื่องมือ เห็นอนาคตของเครื่องมือชัดเจน ไม่เช่นนั้นคงไม่ถูกกูเกิลทาบทามใชเงินก้อนใหญ่เชิญมา ตอนนี้! เทคโนโลยีจุลทรรศน์ภาพเสมือนได้รับการยอมรับจากตลาดใกล้จะออกสู่โลกภายนอกแล้ว เมื่อเป็นแบบนี้พวกเขาบริษัทในเครือของกูเกิลอยากยืนหยัดมั่นคง ก็ต้องการผลิตภัณฑ์มาล็อกตำแหน่งในอุตสาหกรรมอย่างเร่งด่วน และถ้าผลิตภัณฑ์นี้ปรากฏขึ้นได้จริงๆ ละก็! อนาคตก็มีหวัง
“คุณวิจัยสิ่งนี้ถึงขั้นไหนแล้ว” บรูซถามตามตรง!เฉินชางยิ้มบอก “ทุกก้าวในแผนภาพแต่ยังขาดเทคโนโลยีจุลทรรศน์ภาพเสมือน”
ฟังคำพูดของเฉินชาง บรูซยิ่งตื่นเต้นแล้วนี่จะช่วยประหยัดคาวิจัยไปขนาดไหนกันนะ เขาข่มกลั้นความตื่นเต้นในใจก่อนถามด้วยความสงสัย “คุณอยาก… ร่วมมือยังไงครับ”เฉินชางบอกตามตรง “ผมอยากโอนย้ายสิทธิบัตร!”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง รูม่านตาบร
