ไปอยู่ข้างๆ เสี่ยวหลี่!
“เสี่ยวหลี่ ผมขอใบลาออก!”
ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เสี่ยวหลี่ได้ยินแล้วพยักหน้าอย่างตื่นเต้น “ได้ครับอาจารย์หลี่ คุณรอสักครู่นะครับ ผมหยิบให้เดี๋ยวนี้เลย! ขอบคุณที่คุณไม่ไป!”
ฝั่งเสี่ยวหลี่หาใบลาออกพลางพูดอย่างตื่นเต้น
ไม่นาน ใบลาออกฉบับแรกก็ถูกมอบให้กับอาจารย์ท่านนี้
เพียงแต่เขาหยิบใบลาออกขึ้นมาและฉีกต่อหน้าจางมู่!
“ผู้อำนวยการจาง ผมไม่ไปต่างประเทศแล้ว!”
จางมู่รู้สึกตื่นเต้นจนชาวาบไปทั้งตัว!
แม้เขาจะตื่นเต้น แต่…กลับไม่ได้พูดอะไร!
สำหรับเรื่องราวในวันนี้ เขาไม่แสดงท่าทีใดๆ!
มีคนเป็นแกนนำ!
คนที่เดินขึ้นเวทีก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ!
“ผมก็ไม่ไปแล้ว!”
“จริงครับ ไปช่วยพวกนายทุนทำไม”
“ใช่ครับ ไปช่วยพวกชาวต่างชาติวิจัยแล้วมาทำกำไรกับคนจีนเหรอ”
“ไปทำไม ไม่ไปแล้ว!”
“ผมก็ไม่ไปแล้ว!”
……
ทันใดนั้น!
คนที่มาเอาใบลาออกของตัวเองเยอะขึ้นเรื่อยๆ
จากนั้นก็ฉีกทิ้ง!
“ไม่ไปแล้ว!”
“เราไม่ไปแล้ว!”
จางมู่ยืนอยู่บนเวที ทั้งบนและล่างเวทีมีกันทั้งหมดสี่ร้อยกว่าคน เขามองจดหมายลาออกทั้งหมดสองร้อยสิบสองฉบับถูกฉีกทิ้งแล้วหลั่งน้ำตาด้วยความตื่นเต้น
ตื่นเต้นมากจริงๆ
เขาคิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้
ตอนแรก
