นระดับรัฐมนตรี
อยู่ในระดับเดียวกับกระทรวงศึกษาธิการ ขึ้นตรงต่อสำนักงานข้าราชการพลเรือนแห่งชาติ
ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
อันที่จริง…
เรื่องลาออกไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก แต่ว่าจำนวนในครั้งนี้ค่อนข้างมากเกินไปจริงๆ
ถึงแม้คนเหล่านี้จะยังไม่ได้ออกจากตำแหน่งในทันที
แต่ว่า…
ด้านนอกเกิดเสียงวิจารณ์อย่างมืดฟ้ามัวดินแล้ว
ตอนนี้จำเป็นต้องดำเนินการในทันที ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยไปจนถึงที่สุดจริงๆ คงต้านรับไม่ไหว
ภายในห้องทำงาน อวี๋ซวงหย่งและจางมู่ล้วนไม่ปริปาก ค่อนข้างเงียบงัน
“เฮ้อ…”
ไม่รู้ว่าใครถอนหายใจขึ้นมา
อีกสองคนที่เหลือก็ถอนหายใจดัง ‘เฮ้อ’ ตามเช่นกัน
ปัญหานี้ ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะคลี่คลายได้แล้ว
สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนคือสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์แห่งหนึ่ง เป็นหน่วยงานระดับรัฐมนตรี มีตำแหน่งเทียบเท่าข้าหลวงศักดินา[1]
ซึ่งหมายความว่ามีคนมากมายจ้องจับผิดอยู่
ทว่าด้วยสภาพแวดล้อมที่หยั่งรากฝังลึก แม้แต่ฉีเหลียนซานที่เป็นผู้อำนวยการสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนก็ควบคุมไม่ได้เช่นกัน
“ลาก่อน เส้นทางวิทยาศาสตร์ของฉัน สถาบันของฉัน!” ฉีเหลียนซานพึมพำกับตัวเอง แสบจมูกขึ้นมา
“เฮ้อ…โทษพวกเด็กๆ ไม่ได้หรอก!”
ผู้อาวุโสท่านนี้ถอนหายใจ