ไปนานมาก!
ระบบให้เส้นทางการวิจัยออกมาหลายเส้น
หลังเฉินชางเห็นก็ยิ้มทันที จิ้งจอกเจ้าเล่ห์นี่ เจ้าเล่ห์เพทุบายเกินไปแล้ว คิดจะเอาเปรียบผม!
เฉินชางยิ้มตอบทันที “ขอโทษครับ ศาสตราจารย์ไททานีส ผมคิดว่า…คุณให้เทคนิคนี้กับผม ก็ใช่ว่าผมจะได้คำตอบ ไม่ต้องแลกเปลี่ยนกันดีกว่าครับ”
ไททานีสหน้าเปลี่ยนสีทันที “พวกเราเลือกวิธีการแรกได้นะคะ!”
เฉินชางส่ายหน้า “ช่างเถอะครับ ผมไม่ได้สนใจรางวัลโนเบลเท่าไร ผมสนใจรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทหวังจงเฉินแห่งประเทศจีนมากกว่า!”
พูดจบเฉินชางก็ลุกขึ้นจากไป
หยางหลานกับฉีข่ายก็ตามหลังไป
ทิ้งให้ทุกคนมีสีหน้าอึ้งตะลึง
ไททานีสตาค้าง
เธอคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ทำไมเฉินชางถึงปฏิเสธล่ะ
เขาทนแรงดึงดูดแบบนี้ไหวหรือ
โนเบลเชียวนะ!
นึกถึงตรงนี้ ไททานีสก็ฉุนเฉียวเล็กน้อย
เธอลุกขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง ยืดอกคัพ A จากไป
ก่อนจากไป เธอมองเฉินชางพูดจากไกลๆ “แล้วคุณจะเสียใจศาสตราจารย์เฉิน !”
เฉินชางยิ้มบอก “ขอบคุณครับ ศาสตราจารย์ไททานีส!”
ไททานีสมึนตึ้บทันใด ขอบคุณฉัน?
ขอบคุณทำไม
ระหว่างที่เธอมีสีหน้างุนงง เฉินชางก็ขับรถจากไปแล้ว!
ทิ้งให้ไททานีสมองผู้ช่วยที่ด้านข้าง “ทำไมเขาต้องขอบคุณฉันล่ะ”
ผู้
