์เฉิน คุณมาแล้วเหรอครับ”
“นายช่วยเอารถศาสตราจารย์เฉินไปจอดที ศาสตราจารย์เฉินผมจะนำทางคุณขึ้นไปนะครับ”
ตอนนี้เอง เฉินชางก็สังเกตเห็นแล้วว่าวันนี้โรงพยาบาลดูค่อนข้างจะผิดปกติ เนื่องจากรอบข้างมีรถตำรวจจอดอยู่เยอะมาก
เฉินชางกวาดสายตามองรอบข้างเล็กน้อย ก็ตามชายคนนั้นเข้าไปด้านใน
“ศาสตราจารย์เฉิน จะไปที่ห้องผ่าตัดเลยนะครับ!”
ชายคนนั้นเอ่ย เฉินชางตะลึงไปทันที ไปที่ห้องผ่าตัดเลยงันเหรอ? รีบร้อนขนาดนี้เชียว ทำตัวมีลับลมคมนัยมันเรื่องอะไรกันแน่
พอเดินมาถึงห้องผ่าตัด เฉินชางถึงเห็นว่าพวกเลี่ยวรุนฟางอยู่กันครบ! แถมยังมีผู้นำระดับสูงอีก!
เฉินชางหลงนึกว่าวันนี้จะได้เจอท่านผู้นำสูงสุดเสียอีก ถึงอย่างไรก็มีคนมาเยอะขนาดนี้ ไม่คิดเลยว่าจะไม่ได้พบ
“สวัสดีครับท่าน สวัสดีครับรัฐมนตรีเลี่ยว” เฉินชางเอ่ยทักทาย
เลี่ยวรุนฟางถามอย่างใส่ใจ “ฉันนึกว่าคุณอยู่ที่อันหยาง กลับมาตั้งแต่เมื่อไร”
เฉินชางเอ่ยตอบ “เพิ่งกลับมาวันนี้ครับ ตอนที่ได้รับสายจากหัวหน้าหง ผมเพิ่งลงจากรถเลย”
เวลานี้ผู้นำระดับสูงเอ่ยยิ้มๆ ว่า “อยางนั้นก็บังเอิญมากเลย ในเมื่อมาแล้วก็เข้าไปดูอาการเถอะ”
เฉินชางพยักหน้ารับ ถามด้วยความสงสัย “ใครป่วยเหรอครับ”
เลี่ยวรุนฟางเอ่ยตอบ “เจ้าชายวิลเลียมกับพระชายาเสด็จเยือน ผลคือเจ้าชายวิลเลียมมีอาการปวดรุนแรงจนหมดสติไป”
เฉินชางมองท่าทีของทั้งสอง ดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเจ้าชายเชียวนะ จู
