ลสำเร็จบางอย่าง ยิ่งไปกว่านั้นคือจะบ่มเพาะบุคลากรด้านงานคลินิกที่ยอดเยี่ยมส่วนหนึ่งขึ้นมา”
ฉินเสี่ยวยวนได้ยินเฉินชางว่ามาแบบนี้ก็ยิ้มนิดๆ พึงพอใจมาก พูดกันตามตรงฉินเสี่ยวยวนก็เคยพบอัจฉริยะเช่นกัน แต่เขายังไม่เคยเจอคนอย่างเฉินชางมาก่อน เขาก็ทราบเช่นกันว่าตนไม่ใช่คนที่จะสั่งสอนเฉินชางได้ แต่บางครั้งเขาคิดว่าตนควรช่วยชี้ทางที่ถูกต้องให้เท่าที่เห็น
ตอนนี้เฉินชางยอดเยี่ยมจริงๆ รู้แล้วว่าต้องใส่ใจการสร้างรากฐาน บางครั้งเรื่องที่ฉินเสี่ยวยวนกังวลที่สุดก็คือ หลังจากเฉินชางกลับมาจะมีใจใฝ่สูงทะเยอทะยาน ฮึกเหิมอยากเป็นใหญ่เป็นโต ถ้าเฉินชางต้องการแบบนั้นจริงๆ ตัวเขามีโอกาส มีศักยภาพ และมีคุณสมบัติครบถ้วนแน่นอน! ถึงขั้นที่กระทรวงสาธารณสุขและเหล่าผู้นำในมณฑลตงหยางอยากจะเห็นฉากนี้เป็นที่สุด เนื่องจากขอเพียงเฉินชางลงมือทำงานก็จะกลายเป็นผลงานทางการเมือง พวกเขาแค่ให้การสนับสนุนก็พอแล้ว
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับมนุษย์ไม่ใช่คำดูถูกเหยียดหยาม แต่เป็นคำเยินยอต่างหาก! ยิ่งสูงเท่าไรตกลงมาก็ยิ่งเจ็บเท่านั้น ฉินเสี่ยวยวนไม่ได้มองเฉินชางเป็นคนนอก ถึงได้คิดเผื่อในระยะยาวให้เขา หวังว่าเฉินชางไม่ใช่ดอกไม้ที่ผลิบานเพียงชั่วครู่ แต่เป็นดาวฤกษ์ดวงหนึ่งของวงการแพทย์!
ฉินเสี่ยวยวนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อืม ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ช่วงเวลาหนึ่งปีที่นายอยู่ในเมืองหลวงก้าวหน้าเร็วเกินไป ไม่ว่าจะด้านศัลยกรรมทั่วไป ศัลยกรร
