เฉินชางรู้สึกว่าตนโชคดีมาก ได้เจอผู้หญิงแบบฉินเยว่ เจอพ่อตาแม่ยายแบบเหล่าฉินและจี๋หรูอวิ่น จี๋หรูอวิ่นให้ความห่วงใยเขาจนแทบจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวแล้ว ราวกับว่าโลกทั้งใบไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ขอแค่ครอบครัวฉันอยู่ดีก็พอ ความรู้สึกนี้ทำให้เฉินชางสบายใจมาก กอบกู้โลกอะไร… ให้คนอื่นทำไปแล้วกัน…
ส่วนเหล่าฉินก็ใช้ประสบการณ์ชีวิตอันโชกโชนคอยเสนอความเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตเฉินชาง สิ่งเหล่านี้คือสมบัติอันล้ำค่า! พอมองฉินเยว่ที่อยู่ในอ้อมแขน เฉินชางมีความสุขมาก! แต่ถึงอย่างนั้น… อยู่ๆ เขาก็ลังเลขึ้นมา วันนี้.. ควรจะใช้หินเพิ่มแนวโน้มดีไหม! ถึงอย่างไรความสามารถของตนก็ยังไม่สมบูรณ์พอ หรือควรจะ… รออีกหน่อย รอต่อไปแล้วกัน
ตอนนี้อยู่ๆ เฉินชางก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา เหมือนตอนที่เล่นเกมชำระล้างคุณสมบัติลูกไปก่อนหน้านี้ หลังคลอดออกมาจะเติบโตอย่างสมบูรณ์แบบ มีพรสวรรค์อันน่าทึ่ง มีทักษะเหนือชั้น! หลังจากตัดสินใจได้ เฉินชางเก็บหินเสริมแนวโน้มไว้ ช่วงกลางดึกฉินเสี่ยวยวนกับจี๋หรูอวิ่นนอนกระสับกระส่ายหลับไม่ลง!
“ทำไมไม่มีเสียงเลยล่ะ”“ไอ้หยา คุณนอนสักทีเถอะ!”“นอนนิ่งอะไร หลานฉันมาเข้าฝันบอกฉันว่าอยากมาเกิดแล้ว ฉันจะไม่รับผิดชอบได้เหรอ”“คุณว่าพวกเขาจะด้อยความรู้ในเรื่องนี้หรือเปล่า”“เฮ้อ พวกเขาเป็นหมอนะ คุณคิดว่ายังไงล่ะ”“เงียบๆ สิ! หยุดกรน… มีเสียงแล้ว!”“นั่นเสียงแมวที่บ้านข้างๆ เลี้ยงต่างหาก!”
รุ่งเช้าหลัง
