้
และที่สำคัญที่สุดคือ เฉินชางคิดว่ามณฑลตงหยางเป็นฐานของตัวเองเสมอมา!
เรียงชื่อโรงพยาบาลในตงหยาง!
ตั้งแต่ โรงพยาบาลตงต้าอันดับหนึ่ง โรงพยาบาลอันดับสอง โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล โรงพยาบาลเทศบาล โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนแห่งมณฑล โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล โรงพยาบาลหลอดเลือด โรงพยาบาลใหญ่ตงหยาง…เฉินชางนับโรงพยาบาลเหล่านี้คล่องเหมือนกับเป็นสมบัติของตัวเอง
โรงพยาบาลเหล่านี้ดูร่วมมือกันไม่ได้ก็จริง!
แต่เหล่านี้ล้วนเป็นแกนสำคัญในการรักษาพยาบาลของมณฑลตงหยาง
เรื่องที่เฉินชางจะทำนับจากนี้ไม่ใช่อะไรที่โรงพยาบาลแห่งเดียวจะทำได้
เห็นว่าอีกแค่ราวหนึ่งเดือนตัวเองก็จะกลับมาแล้ว
ตึกฉุกเฉินสร้างเสร็จแล้ว
นี่คืออาณาเขตของตัวเอง
เฉินชางต้องสร้างฐานเพื่องานและชีวิตของตัวเองหลังจากนี้
ดังนั้นเฉินชางต้องกลับมาอันหยางสักรอบ
และที่เฉินชางไม่ปฏิเสธแต่ตอบรับคำเชิญของจ้าวหย่าซืออย่างหนักแน่น ก็เพราะหวังจะยืมโอกาสนี้ทำเรื่องบางอย่าง
วันคืนที่ได้อยู่ในเมืองหลวงนี้ เฉินชางได้ประโยชน์อย่างมาก!
ตอนดึก เฉินชางนอนบนเตียง ไล่เรียงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ พลันรู้สึกว่า บางเรื่องถ้าทำตั้งแต่เริ่ม ตัวเองอาจทำได้ดียิ่งกว่า!
นี่ก็คือผลสรุป
