วกฝรั่งมังค่าหรือแม้แต่ฝั่งอเมริกาก็ยังไม่มีเทคนิคแบบนี้!”
…
ขณะที่แนะนำอุปกรณ์และผลลัพธ์ ฉีข่ายตื่นเต้นและภาคภูมิใจมาก!
นี่คือสิ่งที่เขาไล่ตามมาทั้งชีวิต
ช่วงสร้างตัวทดลอง ฉีข่ายจริงจังมาก
มีลูกศิษย์คอยช่วยเหลืออยู่ข้างตัวเขา
แต่ฉีข่ายก็ทำได้แบบสบายๆ ยิ่ง
หนูถูกรมยาสลบแล้ว นอนหมอบอยู่บนโต๊ะให้มนุษย์จัดการได้ตามใจ พอนึกถึงว่ามันนอนหลับไปงีบเดียว ตื่นเช้ามาตนก็จะกลายเป็นหนูพาร์กินสันแสนล้ำค่า มันคงจะดีใจน่าดู
ถึงอย่างไรค่าตัวก็เพิ่มขึ้นหลายร้อยเท่า!
น่าเสียดาย
เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตัวมัน
ฉีข่ายเอ่ยว่า “วิธีการหลักของพวกเรายังคงเป็นการฉีดไฮดรอกซี…โดพามีน[6]เข้าไปยังซับสแตนเทียไนกราหรือไม่ก็มัดสมองส่วนกลาง[7]ของหนู
นี่คือวิธีเตรียมการแบบคลาสสิค!”
ขณะที่พูดก็เริ่มลงมือไปด้วย
หลังจากนั้น เขาเอ่ยต่อว่า “ยังมีอีกวิธีหนึ่ง เพิ่งได้รับความนิยมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เรียกว่าการให้สาร MPTP[8] ผ่านสายยาง”
ตลอดบ่ายวันนั้น เฉินชางได้เห็นวิธีสร้างสัตว์ทดลองหลายวิธี!
ผู้อำนวยการฉีข่ายมีความรู้กว้างขวางมาก!
เขาบรรยายโครงสร้างของหนูและสภาวะทางพยาธิสรีรวิทยามากมายให้เฉินชางฟัง
เรียกว่าได้รับปร
