ดนี้ ทุกคนต่างสะท้อนใจ!
ตัวพ่อก็คือตัวพ่อสินะ!
นี่คงเหมือนที่คติแพทย์แผนจีนว่าไว้ ‘มองสีหน้ามองทีท่าทราบโรคา!’
ศาสตร์นี้ของศาสตราจารย์เฉินสุดยอดมาก!
หลังจากยืนยันแน่ชัดแล้ว สีหน้าของเฉียวเฉิงอันดูร้อนใจอย่างเห็นได้ชัด
ถึงแม้ภรรยาจะนอกใจจริงๆ!
ก็ถือว่าเจอด้วยรักจากด้วยดี!
รอเธอหายดีแล้วค่อยว่ากัน!
พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉียวเฉิงอันลุกแล้ววิ่งออกไปนอกศูนย์ฉุกเฉิน
ระหว่างที่ขับรถ ในหัวของเฉียวเฉิงอันเต็มไปด้วยภาพของภรรยา
ทั้งสองแต่งงานกันสิบแปดปีแล้ว!
พอเรียนจบมหาวิทยาลัยก็แต่งกันทันที!
พูดให้ถูกคือแต่งเพราะท้อง!
เดิมทีทางบ้านกัวเป่าเย่ไม่ยินยอม อยากให้กัวเป่าเย่แต่งกับคนบ้านเดียวกัน
แต่ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว ช่วยไม่ได้จริงๆ ดังนั้นจึงต้องแต่ง!
ด้วยค่านิยมในยุคนั้น คนที่กล้าทำผู้หญิงท้องก่อนแต่งล้วนเป็นไอ้สารเลว!
แต่กัวเป่าเย่เต็มใจ!
เธอติดตามเฉียวเฉิงอันมาที่เมืองหลวง เริ่มต้นจากศูนย์ค่อยๆ สร้างตัวขึ้น!
จะว่าไป เฉียวเฉิงอันซาบซึ้งในตัวภรรยาคู่ยากคนนี้ของตนมาก อีกทั้งไม่เคยคิดทอดทิ้งเธอเลย
ครอบครัวนี้จะขาดใครไปไม่ได้ทั้งนั้น!
อีกอย่าง ผู้หญิงน่ะ บางครั้งก็ใช่ว่าเปลี่ยนใหม่แล้วจะดี!
ได้
