ใหม่ลืมเก่าเป็นวงจรที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไร้สิ้นสุด
อันที่จริงเฉียงเฉิงอันและกัวเป่าเย่ต่างแทรกซึมอยู่ในชีวิตของกันและกันอย่างลึกล้ำไปแล้ว
แต่ว่า…
สองปีมานี้กัวเป่าเย่เปลี่ยนไปค่อนข้างมากเหลือเกิน
ปีนี้ยิ่งหนักข้อกว่าเดิม!
พอกลับถึงบ้าน เขาเริ่มค้นหาบัตรประกันสุขภาพและเอกสารเวชระเบียนบางส่วนของเธอ
การค้นหาครั้งนี้ทำให้เฉียวเฉิงอันตะลึงงัน!
เขาตกใจเมื่อค้นพบข้าวของแปลกๆ บางส่วน!
เฉียวเฉิงอันไม่ใช่คนโง่…
เขามองข้าวของที่ภรรยาตนซื้อเข้าบ้าน มีหลายอย่างที่…ดูคุ้นมาก!
เสื้อแจ็คเก็ต รองเท้าหนังทุกอย่างเล็กไปหนึ่งไซซ์ ไม่ใช่ขนาดของตนเลย!
แถมยังมีชุดชั้นในใหม่เอี่ยมด้วย!
ในตู้รองเท้าของบ้านวางรองเท้าสลิปเปอร์สะอาดคู่หนึ่งไว้…ดูเหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมีคู่ใหม่เพิ่มตลอด
สติ๊กเกอร์บางส่วนบนผนังห้องน้ำถูกแปะใหม่
พอค่อยๆ ไล่เรียงไป จู่ๆ เขาก็เข้าใจบางอย่างแล้ว!
ผ้าอนามัยในบ้านหมดอายุแล้วไม่ใช่เหรอ
นี่คือของที่ซื้อเมื่อสองปีก่อน!
เฉียวเฉิงอันไม่ได้โง่ วินาทีนี้ ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรได้แล้ว!
สมองเขากำลังนึกย้อนถึงเรื่องราวทุกอย่างในช่วงหนึ่งปีกว่านี้อย่างบ้าคลั่ง
ดูเหมือนว่า…
ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะมีคำตอบเพี
