ย่าอีกเหรอครับ”
เหล่าหม่าพยักหน้า “อืม ก็ใช่น่ะสิ! เหล่าเฉียวนิสัยดีเกินไป ถ้าเป็นฉันคงหย่าไปนานแล้ว!”
อู๋ฮุยที่อยู่ข้างๆ อดพูดไม่ได้ “เป็นสามีภรรยาหนึ่งวันผูกพันกันไปร้อยวัน แต่งงานกันมาหลายปีขนาดนี้ก็ต้องมีเยื่อใยสิครับ”
เสียงผู้หญิงดังขึ้นมา!
“คุณมีชู้ใช่ไหม เฉียวเฉิงอัน คุณอย่านึกว่าฉันไม่รู้นะ!”
“เอาแต่ทำตัวลับๆ ล่อๆ ทุกวัน ดึกดื่นไม่ยอมกลับบ้านอยู่บ่อยๆ คุณทำอะไรคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง”
ถ้าผู้อำนวยการเฉียวไม่ได้ยินก็แล้วไปเถอะ แต่พอได้ยินคำว่ามีชู้ก็หัวร้อนขึ้นมา “ผมมีชู้งั้นเหรอ”
“ฮึ่ม! แล้วคุณดีนักเหรอกัวเป่าเย่! คุณคิดจริงๆ เหรอว่าผมไม่รู้เรื่องเน่าๆ ของคุณหรือไง งั้นผมขอถามคุณหน่อยเถอะ มีพัสดุจากมิสเตอร์จางอะไรสักอย่างมาส่งบ่อยๆ! เขาเป็นใคร ทำไมต้องส่งของขวัญให้คุณบ่อยๆ!”
“ยังมีอีก คุณใช้เวลาในห้องน้ำเกินครึ่งชั่วโมง แถมยังคุยโทรศัพท์แบบมีลับลมคมนัยทุกครั้ง!”
ทั้งสองเถียงกันดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ!
เหล่าหม่ารีบลากทั้งสองคนเข้ามาที่ห้องทำงาน “รีบเข้ามาเร็ว พวกเขากำลังจะออกมาแล้ว!”
