ำตาไม่ได้หรอกนะ!
คิดจะขู่ศาสตราจารย์เฉินของเราด้วยน้ำตาหรือ
แต่ดูเหมือนว่า…ศาสตราจารย์เฉินของเราจะตกใจจริงๆ
เฉินชางมองโจวหงกวงอย่างจนปัญญา “หัวหน้าโจว คุณ…คุณรอให้ผมบอกข่าวดีกับคุณว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จก่อนแล้วค่อยร้องไห้ไม่ได้เหรอ”
โจวหงกวงยิ้มอย่างเก้อเขิน
ทุกคนอดขำไม่ได้
เฉินชางพูดต่อว่า “ถ้าเมื่อครู่นี้คุณไม่พูด คุณร้องไห้ไหมผมไม่รู้ แต่ผมร้องไห้แน่!”
พูดจบก็มองวิสัญญีแพทย์ “อาจารย์โจว คราวหน้าขอยาชาแรงๆ หน่อยนะครับ!”
