บทที่ 657 ข้าจะแต่งให้คนตระกูลใหญ่
ไม่เพียงแต่ประกาศให้รู้ว่านางเลี้ยงเด็กสาวเหล่านั้นมาอย่างประคบประหงมปานไหนเท่านั้น ขณะเดียวกันยังแสดงท่าทีอย่างชัดเจนว่าหากวันหน้าคิดจะมาสู่ขอเด็กสาวในเรือนก็จงเตรียมตัวเตรียมใจรับความท้าทายเอาไว้ให้ดี
ทั้ง ‘ทรัพย์เต็มบ้าน’ และ ‘คนรับใช้เต็มเรือน’ ล้วนเป็นเครื่องชี้วัดว่าที่บ้านมีฐานะมั่งคั่งร่ำรวย
ไม่มีเงินก็ไม่ต้องมาคุยกัน
นอกจากรวยแล้ว ยังต้องรักใคร่ภรรยา ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องมาเช่นกัน
นอกจากนี้ ‘เด็กสาว’ นั้น เย่อวี๋หรานก็ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นเด็กสาวคนไหน เอาเป็นว่าเป็นคนที่ยังไม่ออกเรือนก็คือ ‘เด็กสาว’ เห็นได้ชัดว่านางรวมหลินซานเม่ยและหลินซื่อเม่ยอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน
เท่านี้ก็สามารถตอกกลับคำพูดไร้สาระของจูวังเมื่อครู่นี้กลับไปได้แล้ว
ผู้ใดกล้าพูดว่าในเรือนสกุลจูมีเด็กสาวหลายคน บอกว่าเด็กสาว ‘ต่างแซ่’ เหล่านั้นอาจมีความคิดไม่ดีไม่งาม คิดจะ ‘ล่อลวง’ ผู้ชายในบ้าน แทนที่จะรอให้พวกนางทำให้ผู้ชายในบ้านเสียคน มิสู้หาที่พึ่งพาถาวรให้พวกนางดีกว่า…
เย่อวี๋หรานก็จะตบหน้ากลับไปเพียะ ๆๆ…ตัวเองไม่มีความสามารถพอจะมาสู่ขอเด็กสาวที่นางเลี้ยงก็อย่ามาทำลายชื่อเสียงของพวกนางแบบนี้
เจ้ากลัวว่าผู้ชายในเรือนสกุลจูจะถูกพวกนางชักจูงไปในทางที่ผิด แล้วคิดจะส่งลูกสาวของตัวเองเข้ามาจองที่เอาไว้ก่อน ย่อมได้ ตำแหน่งอนุภรรยาของจูเหล่าโถวยังว่างอยู่พอดี ใครอยากได้ตำแหน่งนี้ก
