็เชิญเสนอตัวมาได้เลย
แต่ ‘อนุภรรยา’ ไม่ได้จะเป็นกันง่าย ๆ หรอกนะ ทุกท่านต้องพิจารณาให้ดี
อนุภรรยาสามารถ ‘ขายออก’ ได้
คนที่มีใจกระเหี้ยนกระหือรือทั้งหลายพลันเก็บความคิดนั้นกลับไปทันที
คนที่คิดเหมือนจูวังไม่ได้มีเขาแค่คนเดียว…ลูกสาวของตนคุณสมบัติไม่ดีพอ ไม่เหมาะจะเป็นภรรยาเอกของนายท่านซิ่วไฉ อย่างนั้นเป็นอนุภรรยาก็คงได้กระมัง?
ฐานะของครอบครัวสกุลจูก็ดีวันดีคืน จูชียังไม่ได้หมั้นหมาย ภรรยาเอกก็ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่ถึงจะได้ตบแต่ง
ไปเป็นอนุภรรยาก่อน จองตำแหน่งเอาไว้ ดีที่สุดคือชิงคลอดลูกชายออกมาแต่เนิ่น ๆ จากนั้น…
ถึงตอนนั้นต่อให้ภรรยาเอกแต่งเข้ามา ลูกสาวของพวกตนก็มีลูกชายไปแล้ว ยังมีอันใดให้ต้องกลัว?
อีกอย่าง แต่งอนุภรรยาไปก่อนแล้ว ถึงตอนนั้นยังจะมีเด็กสาวดีพร้อมสักกี่คนยอมแต่งเข้ามาอีก?
ทุกคนดีดลูกคิดรางแก้วกันอย่างคล่องแคล่ว แต่กลับมองข้ามความน่าเกรงขามของหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ไปเสียได้ จึงลงมืออย่างเลินเล่อ
ดังนั้นกรณีตัวอย่างของจูวังถือเป็นการสั่งสอนให้ทุกคนได้รับทราบกันถ้วนหน้า
ฝันกลางวันอะไรอยู่ก็ให้มันน้อย ๆ หน่อย
จูต้าเหนียงผู้นี้ไม่ใช่คนที่ควรจะมามีเรื่องด้วยหรอกนะ ถ้านางยกลูกสาวของพวกเขาให้เป็นอนุภรรยาของจูเหล่าโถว นั่นก็…
น่าอับอายเกินไปแล้ว!
ไม่เพียงแต่จะเป็นขี้ปากชาวบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นหายนะอันใหญ่หลวงอีกต่างหาก
แน่นอนว่าทุกคนคิดเช่นนี้กันหมดหรือไม่นั้นย่อมไม่อาจรู้ได้
