รับ “โอเค ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนศาสตราจารย์เฉินด้วย”
เฉินชางส่ายหน้า “ไม่เป็นไรครับ!”
ก่อนเหอจื้อเชียนจะออกไป เขาย้อนกลับมาอีกรอบ เอ่ยกับเฉินชางว่า “ศาสตราจารย์เฉิน…ถ้าได้พบผู้อำนวยการโจว คุณก็อย่าว่าเขาเลยนะ”
“ผมเดาว่าตอนนี้เขาคงเสียใจสุดๆ ไปเลย!”
“ถึงยังไงความหวังทั้งชีวิตก็หลุดลอยออกไปตอนที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม”
เฉินชางพยักหน้า
