แบบผู้อำนวยการเฉียวทำให้คนอื่นรู้สึกสบายใจมาก เพราะอะไรคนแบบนี้ถึงจะหย่า
อย่างไรก็ตาม บางครั้งหน้าที่การงานกับชีวิตส่วนตัวก็เป็นคนละเรื่องกัน
อีกอย่างทุกครอบครัวก็มีปัญหาส่วนตัวทั้งนั้น
ใครจะไปรู้แน่ชัดล่ะ
เฉินชางเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม “อรุณสวัสดิ์ครับผู้อำนวยการเฉียว!”
เฉียวเฉิงอันยังคงยกยิ้มน้อยๆ เหมือนที่ผ่านมา แต่วันนี้ดวงตากลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
มองออกว่าค่อนข้างซีดเซียวจริงๆ
แม้แต่เส้นผมที่ปกติจัดทรงอย่างประณีต วันนี้กลับยุ่งเหยิงพอสมควร
“อรุณสวัสดิ์ครับศาสตราจารย์เฉิน” เฉียวเฉิงอันทักทายกลับพร้อมรอยยิ้ม
ตอนเจอกัน เฉินชางไม่ได้พูดอะไรออกไป
ตอนส่งเวรช่วงเช้า พอผู้อำนวยการเฉียวกลับไปที่ห้อง ICU เหล่าหม่าถึงได้กระซิบกับเฉินชาง “คิดว่าครั้งนี้เหล่าเฉียวคงจะหย่าจริงๆ แล้ว!”
เฉินชางผงะไปเล็กน้อยด้วยความฉงน “ทำไมล่ะ”
เหล่าหม่าถอนหายใจ “อาทิตย์นี้มีผู้ป่วยอาการหนักหลายคน ตอนที่เหล่าเฉียวเข้าเวร ภรรยาเขามาอาละวาดที่แผนกฉุกเฉิน”
“นายก็รู้นิสัยของเหล่าเฉียวนี่ เขาไม่ชอบทะเลาะโวยวาย แต่ว่า…ผู้ชายคนหนึ่งที่นิสัยดีขนาดนี้ กลับมาทะเลาะกับภรรยาของเขาในที่ทำงาน เท่าที่ฉันฟังมา…ดูเหมือนจะเกี่ยวกับเรื่องนอกใจด้วย!”
เฉ