มนี้เป็นปัญหาถึงฆาตชัดๆ!
แต่หลังหลิวฉวนลังเลชั่วขณะ ยังคงบอกตามความจริง
“หัวหน้า ผมคิดว่าคุณมีโอกาสมากนะครับ!”
สวีจื่อหมิงพูด “ทำไมล่ะ”
หลิวฉวนพลันถาม “หัวหน้าสวี คุณลองคิดดูก่อนว่า ทำไมคุณถึงเป็นห่วงปัญหานี้!”
สวีจื่อหมิงได้ยินดังนั้นก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด
หลิวฉวนเห็นดังนั้นก็มีกำลังใจขึ้นมาในใจ!
เยี่ยม!
ถามคำถามได้ดี!
จี้ตรงใจ!
สวีจื่อหมิงคิดไปคิดมาจริงๆ ตัวเอง… ก็อยากเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ อย่างไรเสียนี่ก็เป็นเกียรติสูงสุดของคนในแวดวงวิชาการ เป็นตัวแทนของหอเกียรติยศทางวิชาการ
แต่เหตุผลที่ตัวเองล้มเลิก คงเป็นเพราะหาจุดส่องแสงของตัวเองไม่เจอ กระมังอย่างไรเสีย ผลการเรียนของเขา… ก็งั้นๆ ในด้านอื่นๆ ก็เหมือนจะไม่มีจุดส่องแสงที่โดดเด่น สวีจื่อหมิงพลันชะงัก!
ไม่ใช่!
เหมือนปีนี้ ตัวเองได้เกียรติยศมาไม่น้อยเลยนะ!
นึกถึงตรงนี้ สวีจื่อหมิงมองหลิวฉวนอย่างพอใจ ถูกต้อง!
ในที่สุดก็เติบโตแล้ว!
สวีจื่อหมิงพูดอย่างตรงไปตรงมา “คุณอยู่นี่นะ ช่วยผมจัดการเอกสารส่วนบุคคลพวกนี้ แล้วก็คุณเข้าอินเทอร์เน็ตไปตรวจดูทีว่า บทความวิจัยของผมในปีนี้มีปัจจัยผลกระทบเท่าไร ตีพิมพ์ในวารสารไหน พิมพ์ออกมาให้หมด!”
ระหว่างที่พูด เขาหยิบเอกสารหนาปึกออกมาจากในลิ้นชัก ข้างในนั้นล้วนเป็นข้อมูล
‘เอกสารคัดเลือกอาจารย์ที่ปรึกษาของนักศึกษาปริญญาโท 2020’
‘หนังสือเชิญดำรงตำแหน่งประธานของสมาคมลิ้นหัวใจ’
หลังหยิบเอกสารต่างๆ ออกม
