ฉินเยวเอ่ย
“พอฉันเขาไม่ไหวหรอก!”
“ฝั่งห่างจากสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์อีกมาก ฉันคิดวาลุงฉันน่าจะได้นะ! แต่…เขาไม่ใช่พวกเรา!”
เฉินชางพลันหมดคำพูด ถ้าเหล่าฉินรู้ว่าลูกสาวตัวเองร้ายกับตัวเองขนาดนี้
จะต้องเสียใจที่คลอดเด็กสาวคนนี้ออกมาแน่นอน!
ฉินเยวหมิงมีความสามารถมากจริงๆ ไม่แน่ว่าอาจจะมีความสามารถเป็นสมาชิกวิทยาศาสตร์ก็ได้
แต่เฉินชางยังค่อนข้างสงสัยเขาอดถามไม่ได้
“งั้นหนึ่งสำนักสามสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์อะไรนั่นคุณหมายความว่า…”
ฉินเยวหัวเราะหึๆ ดวงตาเปี่ยมเสน่ห์
“สามี หนึ่งสำนักสามสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ หรือว่าหนึ่งสำนักสี่สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์
นี่ต้องดูว่าคุณพยายามแค่ไหน!”
พูดจบฉินเยวก็ลุกขึ้นมามองเฉินชาง
“วันนี้ฉันลืมวิธีปกติแล้ว!”
เวลานี้!
เฉินชางพลันกระจ่าง!
ตอนนี้เขาเข้าใจสถานการณ์แล้ว
เช้าวันถัดมาเฉินชางไปทำงานก็เจอกับสวีจื่อหมิงพอดี
แต่เห็นเขาฮัมเพลงลูกทุ่งเดินอยู่บนทาง เฉินชางพยักหน้าทันที
จริงด้วย!
นี่ถึงจะเป็นท่าทีที่คนปกติควรมี!
“ดีใจเหรอครับ” เฉินชางเป็นฝ่ายเข้าไปหาแล้วยิ้มถาม
สวีจื่อหมิงเห็นเฉินชางก็ดีใจทันใด
“เฮ้อ ศาสตราจารย์เฉินชางอรุณสวัสดิ์ครับ! เห็นคุณผมจะไม่ดีใจได้ไง”
เฉินชางงุนงง
“แค่นี้เหรอคุณไม่มีเรื่องอื่นให้ดีใจแล้ว?”
สวีจื่อหมิงพยักหน้า
“ใช่ นี่ยังไม่พอเหรอ!”
เฉินชางขมวดคิ้วทันที เจ้าหมอนนี่แกล้งโง่กับฉันเหรอ
เฉินชางยิ้มเย็น คุณไม่พูดสินะ คุณไม่พูดงั้นผมก็ไม่พูด!
ผมไม่เ
